woensdag 16 maart 2016

Say cheesecake!

Er zijn maar weinig taarten die mij kunnen bekoren. Ze zijn te vlaaierig, te slagroomerig, te smurferig ... Die van Les Tartes de Françoise daarentegen, die kan ik niet weerstaan! Vooral de kaastaart met speculaasbodem is altijd een grote favoriet geweest. Tot voor kort. Want ik ontdekte het perfecte recept om ze min of meer na te maken en - dankzij de geraspte citroenschil - misschien zelfs nog te verbeteren!

Omdat verschillende vrienden me al naar het recept vroegen, deel ik het meteen hier, op mijn blog.

Je kunt (moet) deze taart uren vooraf maken, dus het is een ideaal dessert voor een etentje dat je graag de dag voordien al wilt voorbereiden.

Ingrediënten
  • 400 g Philadelphia-kaas
  • 100 g mascarpone
  • 70 g suiker
  • 2 eieren (dooiers en eiwit gescheiden)
  • een biologische citroen
  • 150 g speculaaskoekjes
  • 60 g echte boter 

Werkwijze

Verkruimel de speculaaskoekjes in een zakje. Een deegroller of fles kan je daarbij helpen. Vet een taartvorm in (of gebruik bakpapier) en doe er de speculaaskruimels in. Laat de boter ondertussen smelten en giet over de speculaas. Vermeng goed. Spreid het speculaasdeeg mooi uit en druk draaiend aan met de bodem van een glas. Schuif in een voorverwarmde oven van 180 °C en bak in 5-10 minuten droog. Laat afkoelen.


Klop de eidooiers met 35 g suiker op tot een bleek, schuimig mengsel. Doe er de Philadelphia-kaas, de mascarpone en de geraspte citroenschil bij en vermeng. 



Klop de eiwitten samen met de rest van de suiker in een andere kom zo stijf op dat je de kom boven een onschuldig kinderhoofd kunt houden.


Spatel het eiwit voorzichtig onder het kaasmengsel en schep in de taartvorm met de speculaasbodem.

Bak 35 minuten op 180 °C, of tot de taart bol staat en een mooi kleurtje heeft. Schakel de oven uit, zet de deur op een kier en laat de taart afkoelen. Verhuis daarna naar de koelkast en laat minstens een paar uur staan.


Laat het smaken! Met een beetje geluk heb je nog een stukje over voor het ontbijt de volgende dag. Smaakt eens zo lekker dan! ;-)

zondag 13 maart 2016

Tsjik tsjak vollenbak

Zelf ben ik niet zo'n bioscoopganger. Maar toen Hotel Hungaria ons uitnodigde naar hun productie Helden van de Zee te gaan kijken, sprongen de kinderen een gat in de lucht. Ik had nog nooit van die Helden gehoord, maar volgens hen kunnen die dus keicoole dingen maken, op Ketnet.


Dus trokken wij vandaag met onze twee bloedjes en een al even enthousiast logeetje naar Kinepolis Brussel. Het was het eerste weekend dat al heerlijk naar lente geurde, dus veel volk had ik niet verwacht. En al zeker niet voor een Vlaamse film in Brussel. Maar een lege zaal, dat hadden we echt niet zien aankomen. We hadden die reusachtige living helemaal voor ons alleen!



Maar de afwezigen hadden ongelijk. Die Helden zijn inderdaad straffe gasten! Ze gaan op reis naar zee en na nog geen tien minuten op het strand hebben die al een roetsjbaan gebouwd. Pol-de-beer-gewijs toveren ze enorme hamers uit hun rugzakske en MacGyver-gewijs schudden ze het ene knappe bouwsel na het andere uit hun mouw.




Naar Engeland varen in een zelfgemaakte badeend of een serre ... Het leek me een ietsiepietsie vergezocht, maar bij de kinderen sprak het duidelijk tot de verbeelding. We hebben dan ook moeten afspreken dat we die halsbrekende toeren thuis niet gaan nadoen!


Nieuwsgierig geworden? Bekijk hier de trailer!



woensdag 9 maart 2016

Maak je eigen wild boeketje

Je ziet de foto's met de boeketjes van Bloomon tegenwoordig overal opduiken. Ze zijn vrolijk, ongedwongen, brengen de lente in huis ... en zijn vooral onbereikbaar als je niet in een stad woont waar ze leveren.

Maar wie heeft Bloomon eigenlijk nodig? Voor nog geen tien euro maak je je eigen "wild" boeketje, dat zo uit het veld lijkt te komen. Ik vertel je graag hoe!



  1. Trek met je vaas naar de bloemenwinkel. Zo kun je ter plaatse het een en ander uitproberen én neem je geen verpakkingsafval mee naar huis. Mijn bloemenwinkel ligt nu wel op 50 meter van mijn voordeur, dus dat maakt het allemaal net iets gemakkelijker.
  2. Kies drie kleurgroepen, zoals schakeringen van roze, paars en oranje. Groen telt niet mee. Of beperk je voor een rustiger boeket tot schakeringen van één kleur, zoals je zelf wilt. Overdrijf zeker niet met dominante kleuren zoals rood.
  3. De traditionele regel van meerdere bloemen in oneven aantallen gooien we overboord. Je kiest van elke steel één of hoogstens drie stuks.
  4. Varieer met vormen en soorten. Ga binnen je kleurengroepje op zoek naar pluimpjes, grote bollen, kleine bolletjes, "echte" bloemen (zoals gerbera), trosjes, lange stelen, pluizige bloemen, ...
  5. Speel met de lengte. Vraag je bloemenverkoper om de steeltjes niet af te knippen, zodat je er thuis zelf wat mee kunt spelen. Er mogen flink wat lengteverschillen in je boeketje zitten.
  6. Bloomon gebruikt maar weinig groen en 'vulsel', onder het motto less is more. Blaadjes worden ook van de steeltjes gehaald. Hier en daar een groen takje - zoals eucalyptus - is dan wel weer leuk. Op deze 'regel' wijkt mijn boeket hierboven dus wat af ...



Het leuke is dat je bloemenwinkel elke keer weer andere bloemen in huis zal hebben. Op de foto hierboven zie je bijvoorbeeld ook leeuwenbekjes (in het midden vooraan, die lange stelen met klokvormige bloempjes) en achteraan rechts zie je allium, die leuke paarse bolletjes. Zulke bloemen staan heel leuk in zo'n wild boeketje.

Speel je mee? Deel je boeketje op de sociale media met de hashtag #mijnwildboeket

zondag 14 februari 2016

Ik zette mijn zoon in zijn hemd

Als ik nog eens iets voor Elliot maak, dan zijn het meestal hemdjes. Want die blijven mooi tot ze te klein zijn. Met broeken wil dat al eens tegenvallen. Dus kreeg mijn oudste nog eens een Theo, en deze keer met alles erop en eraan: lange mouwen én driehoekjes! En dat in een leuk stofje uit de nieuwste collectie van Soft Cactus.

Ik dacht dat deze grootste maat van dit patroon nog perfect zou zijn voor mijn bijna 10-jarige, maar het is uiteindelijk toch allemaal nogal niptekes. Deze week past het hem nog, maar overmorgen misschien niet meer. Jammer, want het staat hem zo leuk!





Patroon: Theo van Zonen 09
Stof: Soft Cactus
Knoopjes: Veritas

vrijdag 5 februari 2016

Kinderfeestje met schattenjacht

Vorig jaar vierden we Junes zevende verjaardag met een schattenjacht. Omdat dit zo'n succes was bij de kinderen bestelde June voor haar achtste verjaardag nog maar eens een schattenjacht. Ik zag dat wel zitten, want ik had er toen zelf behoorlijk wat plezier in. Maar deze keer zouden we binnen blijven. Je hoeft dan geen rekening te houden met het weer, moet niet bang zijn dat de verrassingen door anderen worden weggekaapt, en moet niet de straat op met een bende kinderen.

Hoe zet je zo'n schattenjacht op touw?

Open een Word-bestand, maak een tabel en schrijf in elk vakje een raadseltje. De oplossing van het eerste raadseltje leidt naar het tweede briefje met een nieuw raadseltje dat weer verklapt waar het derde briefje ligt enzovoort. Je stemt de moeilijkheidsgraad van de raadseltjes uiteraard af op de leeftijd van het kind. Een voorbeeld: "Ik draai en draai en draai. Ik ben heel proper en je kunt door mijn raampje kijken". Die tip leidt naar ... juist: de wasmachine! Zo'n wasmachine is trouwens een ideale plek om al enkele schatten in te verstoppen. Je kunt hiervoor lekkers kopen, of kleine uitdeelcadeautjes ... Een kinderhand is snel gevuld! Je moet uiteraard niet overal een schat verstoppen. Ik verstopte verrassingen op een vijftal plaatsen.

Ik maakte het nog een beetje moeilijker door op bepaalde briefjes een letter te schrijven. Na afloop van de schattenjacht moeten ze die letters dan in de juiste volgorde zetten om een woord te vinden. En dat was het wachtwoord dat grote broer nodig had om zijn kleine zus haar verjaardagsgeschenk te kunnen overhandigen.






Tip: je kunt zo'n schattenjacht ook organiseren voor beginnende lezertjes die een beetje moeten worden gemotiveerd om te lezen.

zondag 17 januari 2016

Terugblik op een jaar verbouwen: deel 2

Ik had het beloofd: deel 2 van mijn verbouwingsfoto's, telkens eentje voor en eentje na. Vandaag is de eerste verdieping aan de beurt. De gelijkvloerse verdieping - meer bepaald de keuken - is ondertussen weer compleet veranderd, maar dat is dan weer voor nog een volgende keer. Man, ik begin er voorwaar zelf van te duizelen!

Dus, without much further ado ...

Het bureau



Ik durf wel te stellen dat we er hier fors op vooruit zijn gegaan. De muren zijn een beetje properder, de vergeelde radiator werd vervangen en ook de ramen gingen eruit. Meer foto's van deze kamer vind je hier.

De slaapkamer



Veel uitleg moet ik hier niet bij geven. We staken ook deze kamer volledig in het wit en kleedden ze in met oude, "vuile" kleurtjes, geïnspireerd door de oude wereldkaart die we ooit in de Brusselse Marollen vonden. Op de vloer: een tapijt van Brita Sweden. Een geweldige uitvinding dat, ideaal voor mensen met allergieën (niet wij) of huisdieren (wel wij, hoewel die niet in de slaapkamers komen ...). De sprei komt van Zara Home, maar is wel al ettelijke jaren oud. De nachtkastjes kochten we op een rommelmarkt (links) en bij Blender (rechts).

De badkamer



Ook hier toch wel een paar aanpassingen ... Hoewel de wasbak - als enige element in huis - mocht blijven. De rest in een notendop: een trolley, spiegel en plant van Ikea, kaders uit Kringwinkels en van rommelmarkten, en een "tapijtachtige" badmat van HK Living, gevonden bij Jüttu in Antwerpen.



Het bad vloog eruit en werd vervangen door een inloopdouche. De douchemuren werden bekleed met metrotegeltjes. De scheidingswand en plint van de douche moeten wel nog een beetje worden afgewerkt ... De vlinderposter komt van Sissy Boy. We plaatsten geen traditionele (en vaak dure) badkamerkasten, maar gebruiken een oude boekenkast om onze spulletjes in te bewaren.



In de andere hoek stond helemaal niks, dus daar plaatsten wij ons bad. De wasmanden komen van Sissy Boy. 

Toen ik je hier vertelde hoe we onze keuken goedkoop hielden, beloofde ik je ook te verklappen hoe we ook onze badkamer betaalbaar hebben gehouden. En daar heb je nu gelijk een antwoord op: je laat de houten vloer gewoon liggen, plaatst een instapdouche (geen deur nodig), hangt geen tegels aan de muren (waarom zou je ook?) en gebruikt "gewone" meubels in plaats van badkamermeubels. Het zal niet iedereen zijn kopje thee zijn, maar ik vind deze badkamer wel gezellig zo, en wat minder steriel. Waarom zou je in je badkamer ook geen kadertjes aan de muren hangen en tapijtjes leggen? En die plant, die doet het in deze warme en vochtige omgeving supergoed!

Ik heb nog werk aan deze badkamer, al weet ik zelf nog niet precies wat. Misschien nog wat meer bloemen of planten, wat meer kleur? Goud? De buitenkant van het bad een kleurtje geven? Ik blijf dus inspiratie zoeken op Pinterest!

dinsdag 29 december 2015

Leren naaien: hoe begin je eraan?

De eindejaarsfeesten zijn het ideale moment om een naaimachine te schenken of te krijgen. Je kunt dan eindelijk werk maken van die hobby waar je al zo lang van droomt. Maar hoe begin je er eigenlijk aan?

Omdat ik al meermaals vragen kreeg van mensen die graag willen leren naaien maar de bomen door het bos niet zien, besloot ik ze met een blogpost op weg te helpen.


Je kunt je uiteraard inschrijven voor een naaiopleiding. Ik ben nogal een plantrekker en heb me er met behulp van YouTube, de eerste hippe naaiboeken en uitgebreide handleidingen door geslagen. En dat ging heel goed vooruit, omdat ik het op mijn eigen tempo kon doen. En dat lag behoorlijk hoog (naaikoorts als ik één dag niet kon naaien). Ik moest niet wachten op de volgende naailes om verder te werken. Dat betekent natuurlijk ook dat ik heel veel foutjes maakte, iets wat in de naailes zo snel niet zal gebeuren, maar ik vond dat helemaal niet erg. Ik leerde er telkens uit en liep in no time met zelfgemaakte creaties rond. Aan jou dus om te beslissen of je het alleen aandurft ...

Een paar tips voor de plantrekkers:

1. Kies en ken je naaimachine

Voor ik mijn Brother Innovis kocht, werkte ik met een stokoude machine die ik wel honderd keer door de kamer heb willen gooien. Als je met zoiets moet werken, dan kunnen de frustraties al eens oplopen en is de kans groot dat je er de brui aan geeft. Een degelijke startmachine hoeft niet duur te zijn. Ben je echter van plan om bijvoorbeeld gevoerde en gewatteerde wintermanteltjes te naaien? Dan heb je wel een krachtige motor nodig om door die verschillende lagen te stikken. Ik kocht een middenklasser die deze klus nog mooi klaart en over een paar handige snufjes beschikt, zoals automatisch de draad inrijgen en in één stap knoopsgaten maken. Ik heb me die keuze nog geen moment beklaagd.

Experimenteer erop los met je nieuwe machine voor je aan een eerste werkje begint. Dan kun je je nadien volop op het naaiwerk zelf concentreren.

Een overlock?

Veel mensen vragen zich af of een overlock een must is. Neen, dat is geen must. De meeste handleidingen en boeken houden er rekening mee dat je er geen hebt. Wat doet zo'n ding? Het werkt de stofranden netjes af zodat ze niet meer kunnen rafelen. Kijk maar eens aan de binnenkant van de kleding die je nu draagt en je weet wat ik bedoel. Maar als je geen overlock hebt, kun je dit ook doen met een zigzagsteek die standaard op elke naaimachine zit. Het resultaat is wat minder netjes, maar dat hoeft niemand te zien. Ben je van plan om veel T-shirtjes en andere stukken in tricot te maken? Dan is een overlock wel een goed idee, want die stukken zet ik bijna volledig met de overlock in elkaar. Op een gewone machine zul je een stretchsteek moeten gebruiken zodat de naad wat kan meerekken met de stof.

Geen must dus, maar wel een heel handig ding dat je al snel niet meer zult kunnen missen. Ik kocht mijn machines bij Van Rooy in Mechelen, waar je ze heel goed adviseren.

2. Workshops

Wie wekelijks naar de naailes gaat, doet vaak ettelijke weken over één kledingstuk. Ik heb daar persoonlijk het geduld niet voor. Bij mij moet het vooruitgaan. Wil je snel resultaat, schrijf je dan in voor een workshop. Op het eind van de dag ga je apetrots naar huis met een afgewerkt kledingstuk of tas. Geef in Google eens 'naaiworkshop' in en je zult versteld staan van het aanbod.

3. Naaicafé

Wil je het op je eentje doen maar wil je zo nu en dan een hulplijn kunnen inroepen? Ga dan naar een naaicafé. Er staan naaimachines en overlocks die je mag gebruiken. Je doet je eigen ding, maar er loopt wel iemand rond die je om hulp kunt vragen. Betalen doe je per uur, en vaak met een beurtenkaart. Dit is ook een goed idee voor wie eens van de ervaring wil proeven alvorens te investeren in een machine. In Mechelen kun je hiervoor bijvoorbeeld terecht bij Stitch & Co, waar je meteen ook al je benodigdheden vindt.

4. Thuis naaien
Veel mensen durven er niet aan te beginnen omdat ze vol horror terugdenken aan de naaiboekjes van hun (groot)moeder, met flinterdun patroonpapier vol lijnen waar je scheel van gaat kijken, en met een heel beknopte uitleg bij elk kledingstuk. Die boekjes bestaan nog steeds, maar gelukkig zijn er nu ook heel veel leuke boeken, handleidingen en tijdschriften waar ook beginners mee aan de slag kunnen.

Zelf ben ik begonnen met Allemaal Rokjes van Mme ZsaZsa. Het is een vrolijk en vooral heel laagdrempelig boek dat in moeilijkheidsgraad oploopt. Ik begon dus met het eerste en slaagde met het laatste rokje voor het eindexamen van het laatste hoofdstuk.

Maar ondertussen zijn er zoveel boeken bij gekomen ... Een boek dat ik beginners altijd aanraad, is Zo Geknipt. Helemaal vooraan in het boek vind je een uitgebreide uitleg bij technieken en hulpmiddelen waar je als beginner heel veel aan zult hebben. Je ontdekt bijvoorbeeld wat een 'tornmesje' is en welke spelden je het best gebruikt, hoe de verschillende soorten stoffen heten, waarom de draadrichting zo belangrijk is, hoe en waarom je stoffen verstevigt, waar de verschillende naaivoetjes voor dienen enzovoort. Het boek telt ook 30 'naaireceptjes' (tasjes, zadelhoesjes, turnzakjes, kussenhoesjes, ...) waarmee je op een heel duidelijke manier verschillende technieken leert.

Verder zijn er ook heel uitgebreide handleidingen, die je stap voor stap en met veel foto's door een naaiproject loodsen. Zonenmoeders kunnen hun hartje ophalen bij Zonen09, meisjesmoeders vinden dan weer hun gading bij IeneMiene. En dan heb je ook nog deze leuke jurkjes, van StraightGrain of Compagnie M. Hiermee kan het gewoon niet misgaan!

Op het internet vind je ook veel gratis patronen. Op deze pagina vind je al een mooie greep uit het gratis aanbod. Maak bijvoorbeeld eens het rimpelrokje met elastiek. Het is een heel eenvoudig patroontje dat heel snel klaar is.

Een heel vernieuwend naaimagazine is La Maison Victor, dat nu twee jaar bestaat. Het is een enorm succes omdat je in één tijdschrift verschillende patronen terugvindt, net zoals Burda en Knippie, maar dan heel duidelijk uitgelegd, stap voor stap, met veel tekeningen. Het is dus veel toegankelijker dan die tijdschriften voor ervaren naaisters waar ik het eerder over had.

Maar er zijn nog zoveel andere leuke boeken, zoals Stof voor durf-het-zelvers, Love at First Stitch, Homemade Mini Couture, ...

5. Waar koop je je benodigdheden?

Het aanbod webshops die stoffen verkopen is ENORM. Google eens op 'webshop stoffen'. Maar natuurlijk is het altijd leuker om eens zelf aan die stofjes te gaan voelen. Winkels waar ik graag binnenspring, kriskras het land door, zijn 'De Stoffenkamer' (Gent), 'Les tissus du chien vert' (Brussel), 'Julija's shop' (Antwerpen) of 'Madeline de Stoffenmadam' (Lier). Het aanbod katoentjes met leuke prints is heel groot, maar er zijn ook winkels die zich meer toespitsen op stoffen voor volwassenen. MonDepot is een leuk concept. Je vindt er stoffen van uitstekende kwaliteit uit oudere collecties van grote merken, die je voor een meer dan redelijke prijs kunt kopen. En in Mechelen is er Marie Karo, waar je prachtige couturestoffen vindt. Ze verkopen ook stoffen uit de collectie van La Maison Victor.

Voor ritsen, knopen, elastiek, vlieseline, stikzijde enzovoort ga ik naar Veritas, op 200 meter van mijn voordeur. Maar je vindt al die spulletjes ('fournituren') ook in stoffenwinkels.

 ______________________________

Hopelijk heb ik je met deze tips al wat op weg geholpen. En natuurlijk zal het al eens misgaan. Maar als je stuk dan eindelijk klaar is, hoe hard je er ook aan hebt gezwoegd, dan loop je de hele dag op wolkjes. Een heel verslavend gevoel, dat zul je gauw genoeg merken!

Er zullen vast wel lezers zijn die het niet eens zijn met mijn tips, die wel zweren bij boekjes als Burda, of die je juist wel zouden aanraden een naaiopleiding te volgen, en misschien hebben die ook wel gelijk ... Maar ik geef deze tips puur vanuit mijn eigen ervaring als koppige plantrekker die niet op de voorste rij stond toen het geduld werd uitgedeeld.