Kookboek onder de loep: Simpel van Ottolenghi

Wie hier wel eens komt piepen weet dat ik voor uitgeverijen wel eens kookboeken recenseer. Dat voedt mijn kookboekenverslaving, maar ik neem die taak ook wel serieus en kook me dan ook graag een weg door dat boek om een gegrond oordeel te kunnen vormen. Deze keer deed ik dat met dubbel zoveel plezier, want het kookboek onder mijn loep is niet minder dan Simpel, de jongste telg van mijn kookgoeroe: Yotam Ottolenghi.

Wie hem nog niet kent (echt??): Ottolenghi staat bekend om zijn oosters geïnspireerde gerechten, zijn royaal gebruik van specerijen en zijn nogal moeilijk vindbare ingrediënten. Wie uit zijn boeken kookt, stapt dus niet zomaar het GB'ke om de hoek binnen om aan zijn gerief te komen. 

Het is dus ook mede door Ottolenghi dat wij jaren geleden van supermarkt veranderden (ik ben nu een trouwe Delhaize-bezoeker). Tegenwoordig is het echter veel gemakkelijker geworden om aan de typische Ottolenghi-kruiden te geraken, en tot mijn grote vreugde vind je nu bijvoorbeeld ook gekonfijte citroenen in de rekken.

Sinds het kookboek op 6 september verscheen, kookten we al een stuk of tien gerechten uit het boek (and still counting) en ik ben grote fan! Voor alle duidelijkheid: ik word niet betaald om reclame te maken, maar kreeg dus een recensie-exemplaar om... een recensie te schrijven. Ik MOET dus niet enthousiast doen over dit boek. Maar ik ben het ongelooflijk keihard wel!

Ottolenghi werkte voor dit boek met handige iconen die je in een oogopslag de belangrijkste kenmerken van een recept geven:

• S voor Snel, binnen 30 minuten bereid
• I voor niet meer dan 10 ingrediënten
• M voor Maak van tevoren
• P voor Provisiekast (veel gebeurt met producten uit de voorraadkast)
• E voor Echt makkelijk
• L voor: Lekker lui

Een greep uit de recepten die ik maakte, in beelden:

Gesmoorde prei met eieren en za'atar

Geroosterde aubergine met ansjovis en oregano

Frittata met courgette en ciabatta

Pizza bianca met aardappel, ansjovis en salie

Bulgur met tomaat, aubergine en citroenyoghurt

Geurige olijfoliepuree

Vijgenclafoutis met tijm

Om deze recensie zo zinvol mogelijk te maken, vroeg ik in mijn Instagram Stories wat jullie graag over dit langverwachte kookboek wilden weten. Dit zijn de meest gestelde vragen:

• Moet je alle ingrediënten weer in 10 verschillende winkels gaan zoeken? 

Neen, supermarkten stonden gelukkig ook niet stil. Je moet gewoon weten waar je het best boodschappen doet. Ik vond alle ingrediënten voor de gerechten op de foto's gewoon in Delhaize, al zijn er ook gerechten waar je bijvoorbeeld zwarte knoflook of rozenharissa voor nodig hebt, en dan moet je 't wel wat verder gaan zoeken. Maar echt, voor de meeste ingrediënten uit dit boek is dat niet eens nodig. En anders maak je één keer een uitstapje naar een oosterse winkel en sla je een voorraadje in. Het is ook altijd leuk om nieuwe ontdekkingen te doen!

• Zijn het gewone ingrediënten of 'speciallekes'? 

Beide. Ottolenghi doet magische dingen met een ordinaire bloemkool of wortelen, maar gebruikt daar zoals altijd wel bijzondere kruiden voor. Komijn en kardemom zijn bijvoorbeeld graag geziene gasten in veel van zijn recepten. Aan sommige smaken moet je misschien even wennen, maar het loont echt de moeite om het een kans te geven!

• Staan er veel vegetarische gerechten in? 

Genoeg. Wij eten thuis geen vlees (wel vis), maar ik vond meer dan genoeg keuze. Vegan wordt misschien wel een beetje moeilijker, maar niet onmogelijk...

• Zijn de gerechten kindvriendelijk? 

Tenzij je kinderen opgroeiden met oosterse smaken, niet echt nee. Zelfs aardappelpuree maakt Ottolenghi met tijm en geraspte citroen, dus voor kinderen zijn deze gerechten wel een uitdaging. Mijn kinderen aten de voorbije weken dan ook niet toevallig meer wortelstoep, appelmoes en fishsticks dan anders.

• Kun je ze na een werkdag nog maken met kinderen in huis?

Absoluut! De gerechten maken duurt niet langer dan pakweg een gerecht van Jeroen Meus of Jamie Oliver maken, maar natuurlijk wel iets langer dan patatjes koken en een pot bonen in tomatensaus opentrekken.

• Is dit boek even wauw als de andere boeken? 

Absoluut, en voor mijn part zelfs 'wauwer' omdat de gerechten zoveel sneller klaar zijn en toch ongelooflijk lekker zijn, zonder af te doen aan de typische Ottolenghi-smaak en altijd met een verrassingseffect.

• Is dit boek echt simpel? 

Dat moet ik nuanceren... Als je op wolken loopt omdat je eerste omelet is gelukt of steigert bij het idee zelf pizzadeeg te moeten maken, dan kan dit boek behoorlijk afschrikken. Maar als je Ottolenghi al kent, dan zul je Simpel inderdaad simpeler vinden.

Wat toch straf blijft bij Ottolenghi is dat elk recept hier een succes is. Met andere kookboeken kun je al van een succes spreken als er van de vijf eentje bij zit waar je echt van onder de indruk bent en dat je vaker op tafel wilt zetten. Zijn kookboeken zijn ook de enige waaruit ik durf koken voor gasten zonder het gerecht eerst 'in intieme kring' te testen. Blijft toch een straffe prestatie voor een kok!

Simpel wordt uitgegeven bij Fontaine Uitgevers, telt 320 pagina's en kost € 29,99.

Kookboek onder de loep: Puur India

Je zag hier de voorbije maanden wel eens een recensie van een kookboek verschijnen. Koken is mijn lang leven, dus werk ik af en toe samen met uitgeverijen om vers geperste kookboeken uit te proberen. Uiteraard kies ik er wel die boeken uit waar ik meteen enthousiast van word. En dit is er zo eentje: Puur India van Meera Sodha. Haar eerste boek, Made in India, waar de culinaire wereld enorm lovend over was, is hier al enkele jaren immers een enorm succes.

En dat mag verbazen, want Indisch* en ik, dat klikte in het begin niet zo. Ik ging ooit, zo'n 20 jaar geleden, eens voor het eerst Indisch eten. Toen was dat nog echt exotisch en niet zo "mainstream hip" als nu. Maar niet alleen bleek dat Indisch voor mij belachelijk pikant te zijn, alle gerechten smaakten ook nog eens naar dat spul dat de tandarts vroeger op mijn tanden verstoof voor ze het spuitje gaf. De smaak van zeep eigenlijk. Ik snapte er niks van en moest gerecht na gerecht weer meegeven. Enkel de wel heel Indische dame blanche aan het eind mocht blijven staan.

Dat zeepspul bleek uiteindelijk koriander te zijn. Iets waar ik nog steeds de grootste moeite mee heb, omdat je net zo goed een bus Dreft over mijn eten kunt uitknijpen. Ondertussen weet ik dat ik net als veel andere mensen twee kopieën van het OR6A12-gen heb en dat dit mijn weerzin voor koriander verklaart. Maar het maakt wel dat ik veel exotische gerechten aan me moet laten voorbijgaan. En dat is voor iemand die onlangs krekels en wormen at behoorlijk frustrerend. Ik wil gewoon alles kunnen eten!

Maar Meera Sodha dus. Zij maakte de Indische keuken zo toegankelijk dat het voor ons de nieuwe patatten met worst is geworden. En bovendien kun je de korianderblaadjes en/of de chilipepers gewoon achterwege laten of apart serveren. Sinds mijn man eens kookte voor mij en vrienden en één grote chilipeper moest gebruiken, die niet vond in de winkel en dan maar zes (heel venijnige) kleintjes in het eten verwerkte, kijk ik trouwens heel streng toe op het gebruik van dat ding. Mijn lippen zwellen nog steeds op als ik aan dat moment terugdenk!

Heb je voor die Indische gerechten speciale ingrediënten nodig? Vaak wel, ja. Maar het meeste vind je tegenwoordig al gewoon in de supermarkt. En heb je echt iets heel speciaals nodig, dan lost een avontuurlijk uitstapje naar een Indische supermarkt in de stad dat probleem snel op. En het levert ook nog een mooi plaatje op in je keuken, met al die kleurrijke kruiden!

Nooit geurt het huis heerlijker dan wanneer er een prachtige mix van kruiden op het vuur staat te pruttelen. Sinds we de Indische keuken in huis haalden, is er zo'n wereld van aroma's en geuren voor ons opengegaan! Kardemom, oranjebloesemwater, komijn... Het was eventjes wennen aan die smaken, maar ze maken van koken zo'n avontuur! En bovendien is zo'n Indische curry in geen tijd klaar en worden restjes gemakkelijk ingevroren. 

Eten mijn kinderen mee? Soms. Je maakt de gerechten zo mild als je zelf wil, maar het blijft een uitdaging. Indisch wordt hier dan ook meestal op tafel gezet wanneer de kinderen er niet zijn.

Puur India is in tegenstelling tot Meera Sodha's eerste boek volledig vegetarisch. Ook interessant is de alternatieve indeling van gerechten volgens de categorieën 'Perfect voor beginners', 'Doordeweekse gerechten (binnen een half uur op tafel)', 'Voor in de lunchtrommel' enz. Verder staan er een paar nuttige tips in, zoals 'De ene chilipeper is de andere niet', iets wat we zelf met scha en schande ondervonden. Verder worden glutenvrije, zuivelvrije en veganistische maaltijden ook met symbooltjes aangeduid. 

Puur India wordt uitgegeven door Fontaine Uitgevers, telt 304 pagina's (130 recepten) en kost € 29,95.


*Indiaas voor mijn Nederlandse lezers.

Kookboek onder de loep: Kom & Vork

Ik probeerde nog eens een kookboek uit dat me geweldig aansprak: Kom & Vork. Het uitgangspunt is simpel: je eet uit een individueel kommetje met enkel een vork. Dat beeld katapulteerde me meteen terug naar mijn jaren op kot, toen ik op die manier at voor mijn tv'tje, nadat ik eerst minutenlang met de antenne in de weer was om vervolgens naar The Bold & The Beautiful te kijken, omdat dat het enige was wat mijn prehistorische toestel wilde ophoesten.

Ik vond het heerlijk om op die manier te eten, maar sinds mijn jaren op kot deed ik het niet meer. In mijn opvoeding gold immers dat een gezin netjes samen eet aan tafel, met een vork én mes. Voor de tv eten was echt not done. Ook nu ik zelf kinderen heb, eten we altijd aan tafel. In de zetel eten, voor de tv of computer, doe ik enkel als ik eens een dagje helemaal alleen thuis ben, wat eigenlijk (of helaas) maar zelden gebeurt.

Tot ik dit kookboek zag en me weer even een student durfde voelen. Ik besloot een weekje kom & vork in te roepen, maar dan zonder tv. Een week lang zouden we uit dit boek koken en met ons kommetje op schoot in de zetel eten.

Dit boek werd geschreven door 15gram, die je misschien wel kent van de foodboxen. De gerechten zijn veelzijdig, relatief eenvoudig en toch modern, en het is niet moeilijk om de ingrediënten te vinden. De hoofdstukken zijn als volgt ingedeeld: ontbijt, soep, salade, pasta, rijst, noedels, granen en comfort food. Je reist met deze recepten bovendien van Italië of Japan via Thailand naar Nice en zo door naar India.

Een mes heb je echt niet nodig. De porties of ingrediënten passen altijd perfect op je vork!

Die week kom & vork was zo'n succes bij de kinderen dat ze hun frietjes op vrijdag ook uit een kommetje wilden eten. We eten ondertussen weer braafjes aan tafel, maar misschien roepen we wel een vaste kommetjesdag in het leven!

Ik ontving dit recensie-exemplaar van Agora. Voor Kom & Vork betaal je in de boekhandel € 22,95. Het telt 176 pagina's en werd uitgegeven door Aerial Media Company.

Kookboek onder de loep: Keukendagboek 2 van Nigel Slater

Ha! Wat een mooie dag om een nieuwe rubriek in het leven te roepen. Ik probeer heel graag nieuwe gerechten uit en ben gewoonweg verslaafd aan kookboeken, dus laat ik je maar gewoon deelgenoot maken van al mijn ontdekkingen en bevindingen!

Vandaag stel ik graag Keukendagboek 2 van Nigel Slater aan je voor. Nigel Slater - the cook who writes - is niet aan zijn proefstuk toe. Hij kookt al sinds zijn tiende, schrijft voor The Observer en presenteert succesvolle kookprogramma's voor de BBC. Hij schreef zelfs een heerlijke, autobiografische roman (Toast) die trouwens ook werd verfilmd.

Mijn indrukken over dit kookboek.

Het is zo dik dat het amper open blijft liggen. Maar slaag je er toch in het te temmen, dan ontdek je een kookboek als geen ander. Het heeft zijn naam niet gestolen want het leest ook echt als een dagboek! Nigel Slater leeft voor lekker eten. Die passie spat van de pagina's en wordt al snel besmettelijk.

Een dagboek, dat betekent ook dat hij voor bijna iedere dag een recept heeft én dus ook de seizoenen volgt, iets wat ik nu ook steeds meer probeer te doen.

Het boek is doorspekt met verhalen over keukengerei en ingrediënten. Zo wijdt hij hele pagina's aan de perfecte wokpan, aan pancetta, bakpapier, hoe je met dragon omgaat of het best knoflook perst. Hoofdstukken dragen titels zoals Bambi eten of De tuin in bed stoppen. Je zou bijna vergeten dat dit een kookboek is en geen roman! Een fijn boek voor wie niet alleen lekkere gerechten op tafel wil toveren, maar ook heel wat bij wil leren.

De ingrediënten zijn niet zo moeilijk te vinden, op misschien een paar gerookte vissoorten na (bijv. schelvis), die je in Engeland veel gemakkelijker zult vinden dan hier. Jammer, want ik was graag aan de slag gegaan met bijvoorbeeld de Gerookte schelvis met aardappelen en spek.

 

De gerechten zijn vaak aan de klassieke kant, maar altijd met een moderne en eigenzinnige twist. Ik probeerde verschillende recepten uit, zoals de kip met aardappels en dille en deze gekruide (mmm, kardemom!) broodpudding met gebakken banaan, die tot de laatste kruimel werd opgepeuzeld.

 

Maar omdat bananencake het in blogland altijd goed doet, is dat het meer dan geslaagde recept dat ik graag met jullie deel!

Nigels chocolade-bananencake met basterdsuiker

bloem: 250 g

bakpoeder: 2 theelepels

zachte boter: 125 g

lichte basterdsuiker: 235 g

rijpe bananen: 400 g (gewogen zonder schil)

vanille-extract: een theelepel

eieren: 2

pure chocolade: 100 g

Je hebt een broodvorm of cakevorm met antiaanbaklaag nodig van circa 24 x 12 x 7 cm, bekleed met bakpapier. Verhit de oven tot 180 °C. Zeef de bloem en het bakpoeder samen.

Klop met een mixer de boter en suiker tot een lichte, luchtige en bleek koffiekleurige massa.

Prak de bananen in een kom met een vork. Het moet een iets klonterig mengsel zijn. Roer de vanille erdoor. Klop de eieren met een vork los en klop ze door de botermassa. Schep als de massa schift een lepel bloem erdoor.
Hak de chocolade in stukjes - ter grootte van fijn grind - en spatel ze met de bananenpuree door de botermassa. Schep er luchtig het bloemmengsel door. Stort het beslag rustig in de voorbereide vorm en bak het circa vijftig minuten in de oven. Steek een metalen spies in het midden van de cake. Als die er droog uitkomt is de cake gaar. Zet de vorm als de cake nog vochtig is nog kort terug in de oven en dek de bovenkant af met aluminiumfolie. 

Laat de cake zo'n vijftien minuten in de vorm afkoelen, ga met een paletmes rondom tussen het gebak en de vorm en stort hem voorzichtig. Laat hem nog iets langer afkoelen en trek het bakpapier eraf. Serveer de cake koud, in dikke plakken.

Dit recept komt uit Keukendagboek 2 van Nigel Slater, uitgegeven bij Fontaine Uitgevers. Het telt maar liefst 532 pagina's en kost € 39,95.