zondag 15 april 2018

Groenteburgers ... van het seizoen!

Ik heb het mezelf het voorbije jaar niet bepaald gemakkelijk gemaakt in de keuken. Afgelopen zomer stopten we met vlees eten. Enkele maanden eerder had ik al besloten zoveel mogelijk met groenten van het seizoen te koken. Zo probeer ik mijn steentje bij te dragen aan een meer duurzame wereld. Maar het bleek meer voordelen te hebben dan dat. De totaalprijs op ons kassaticket slonk aanzienlijk. En omdat koken zonder vlees en met groenten van het seizoen een grotere uitdaging is, moest ik creatiever te werk gaan in de keuken. Ik deed de ene aangename ontdekking na de andere. Ik probeerde nieuwe dingen uit, leerde nieuwe technieken en ontdekte zoveel interessante ingrediënten!





Wat ik ook zo leuk vind aan koken met seizoensgroenten is dat je, net zoals je uitkijkt naar de zomer of kerstmis, kunt uitkijken naar bijvoorbeeld het seizoen van de aubergines, tomaten of pompoenen. Zo heb ik de hele winter geen aubergine gebruikt, om binnenkort bijna wekelijks iets met die groente te gaan doen. Of ik echt nooit eens een uitzondering maak? Tuurlijk wel. Ik kocht de voorbije winter wel eens lente-uitjes en moffelde onlangs ook een courgette in mijn eten. Maar ik probeer me er wel zoveel mogelijk aan te houden. De smaak en kwaliteit krijg je er trouwens gratis bij!

Het is lente, en je zou denken dat het nu heel gemakkelijk is om met groenten van het seizoen aan de slag te gaan. Maar het is nu eigenlijk heel erg moeilijk. Hoe maf is dat? Maar ik trek m'n plan. Donderdag maakte ik groenteburgers met zelfgemaakte frieten uit de oven, postte een foto op Instagram en verschillende mensen vroegen me om een recept. 

Maar eigenlijk doe ik ook maar wat, afhankelijk van wat er in mijn koelkast ligt op dat moment. Je vindt trouwens heel veel recepten voor groenteburgers in kookboeken en online. De mogelijkheden zijn echt eindeloos. Ikzelf maakte er met bloemkool, verse spinazie en feta. Het probleem dat ik vaak ondervind met groenteburgers uit een recept is dat 'het beslag' veel te lopend is en dat je eerder een omelet dan een hamburger lijkt te bakken. Dat los je op door er bijvoorbeeld bloem, panko en/of paneermeel aan toe te voegen. Dep je groenten ook droog tussen een keukenhanddoek, zodat er zo weinig mogelijk vocht in je hamburgers terechtkomt. Doe voor de rest gewoon lekker je zin. Het is geen exacte wetenschap, groenteburgers maken.

Ik moest voor de fotografieles trouwens een stilleven maken. Met deze blogpost in het achterhoofd dook in dan maar de koelkast in om enkele ingrediënten van de groenteburger op te diepen. Sloeg ik ineens twee vliegen in één klap. Maar dat even volledig terzijde! :-)




En de frieten? Ik koop biologische ovenaardappelen, borstel ze schoon en snij ze in grove frieten. Schillen hoeft dus niet. Verwarm de oven voor op de hoogste temperatuur. Doe je frieten in een kom, giet er wat olijfolie over, hussel ze door elkaar zodat ze allemaal wat onder de olijfolie zitten en spreid ze uit op een bakplaat die je met bakpapier bekleedde. Ik bestrooi ze dan nog even met aardappelkruiden of gerookt paprikapoeder en zout/peper. Je kunt ze extra knapperig maken door er nog wat polenta over te strooien. Schuif de bakplaat in de oven en laat bakken tot ze een mooi kleurtje hebben, gaar en toch knapperig zijn. Schep ze wel af en toe om.

Ik serveer de groenteburgers in een hamburgerbroodje uit de winkel dat ik kort roosterde in de broodrooster (haal de helften daarvoor uit elkaar). Beleg naar smaak, bijvoorbeeld met wat sla, tomaat en om de kinderen te paaien soms een paar druppels ketchup.


Zin om ook meer met groenten van het seizoen te koken? MaisonSlash zette samen met Rikolto (Vredeseilanden) een campagne op touw: 'wij zijn meer dan ons kassaticket'. Je hebt er vast wel al van gehoord! Deze actie moet supermarkten oproepen meer aandacht te schenken aan duurzaamheid. Een van die duurzame keuzes is die voor seizoensgroenten. En daar wordt nu een week extra aandacht aan besteed via de Seizoensgroente-Challenge. Doe jij ook mee?
 

zondag 1 april 2018

Een paasbrunch en een recept

Tegen een achtergrond van bloeiende forsythia en aprilse grillen genoten wij vandaag van een paasbrunch met framily.











We maakten een paar gerechtjes uit 'Groenten' van Carluccio, zoals de pizza met ui en ansjovis, maar ook de tortilla met groene asperges. Voor de kinderen maakte ik iets minder 'gevaarlijk', namelijk wentelteefjes in blokjes uit de oven (ik heb een sexyer naam nodig!) die eigenlijk bij iedereen wel in de smaak vielen. Dit gerecht was ideaal voor een paasbrunch, maar ik zou niet boos zijn moest ik er ieder weekend mee worden wakker gemaakt. Handig is bovendien dat je het de avond voordien al voorbereidt.

Dat vraagt dus om een receptje!

Ingrediënten
  • 1 wit brood, ongesneden
  • 8 eieren
  • ½ liter melk
  • 200 ml volle room
  • 100 g suiker
  • 2 el vanillesuiker
Topping:
  • 100 g bloem
  • 70 g bruine suiker
  • 1 tl kaneel
  • ¼ tl zout
  • 100 g koude boter, in stukjes
Bereiding

Snij het brood in blokjes en doe die allemaal in een grote, ingevette ovenschotel. Mix eieren, melk, room, suiker en vanillesuiker en giet dit mengsel gelijkmatig over het brood. Zet de schotel een nacht in de koelkast. Vermeng alle ingrediënten voor de topping en kneed tot een kruimelig deeg. Ook dit mengel kun je al de avond voordien maken en in de koelkast bewaren.

Verwarm de oven voor op 120 °C. Bestrooi de doorweekte blokjes brood met de topping en schuif voor 45 min tot 1 uur in de oven.

Smakelijk!

woensdag 21 maart 2018

De olijke tweeling fotografeert


Het is lente en woensdag! Het ideale moment om de olijke tweeling June en Ella met een fototoestel de tuin in te sturen om 'de lente' te fotograferen en ze volledig hun zin te laten doen! Ik legde uit hoe de autofocus werkt in de hoop dan zo af en toe toch nog een scherpe foto te hebben en liet ze verder hun plan trekken.




Ik zette de foto's op mijn computer en liet ze zelf een selectie van hun favorieten maken. De snottebellen en de bilspleetjes op de schommel hebben het dus niet gehaald, maar deze foto's zijn ook al de moeite! Zo gemakkelijk was bloggen nog nooit!

Kortom, de lente door de ogen van twee 10-jarige meisjes! 




















zondag 11 maart 2018

Dietemiet biecht iets op

Ik draag een groot geheim met me mee, en het moet eruit. 

Ik vind het niet leuk dat je je schoenen draagt in mijn huis. 

Daar, het is eruit. 

Man, dat lucht op!

Vroeger stapte ik gewoon met mijn stappers overal binnen. Dat vond ik maar normaal. Had het nooit anders geweten eigenlijk. Maar toen raakte ik bevriend met een Turks meisje dat ondertussen mijn beste vriendin en praktisch een buurvrouw is. Toen ze nog bij haar ouders woonde en ik er werd uitgenodigd, moest ik mijn schoenen bij de voordeur achterlaten. In haar cultuur betuig je immers je respect door je schoenen uit te trekken voor je iemands huis binnenstapt. Ik kreeg gezellige, gehaakte pantoffeltjes aangeboden en ging de leefruimten binnen. Dat was even wennen, maar ik vond het wel gezellig zo. Je voelt je ook meteen thuis zo zonder je schoenen aan.



Ook in Scandinavië is het vanzelfsprekend dat je in huis je schoenen uittrekt. Andermans huis betreden met je schoenen aan vinden ze daar heel onbeleefd. Je schoenen uittrekken getuigt juist van respect voor het huis van je vrienden, en voor hun bezittingen. Hetzelfde in Japan en andere Aziatische landen. In die culturen wordt het ook als een vorm van gastvrijheid gezien om je gasten pantoffels aan te bieden. Het betekent dat ze welkom zijn, dat ze zich thuis mogen voelen in je huis. En ik ben van dat idee gaan houden. Ik vind het ook gezellig als gasten bij mij thuis met pantoffeltjes rondlopen. Bezoekers gaan zo voor een paar uur gewoon deel uitmaken van het gezin.

De schoenen uitdoen bij mijn vriendin bleef uiteraard een gewoonte, ook toen ze haar eigen huis en gezin had. Maar ik ben het ook bij anderen gaan doen. Want als ik mijn schoenen uitdoe uit respect voor haar woning, waarom zou ik dat respect dan niet voor anderen opbrengen? Het leek me evident. Maar er wordt vaak met veel gefrons op gereageerd. En uitleggen waarom ik het doe, daar begin ik dan ook niet aan. Maar toch blijf ik koppig mijn schoenen uittrekken bij ieder bezoek.

Maar het houdt helaas niet op bij gastvrijheid en respect. Ik woon in de stad en leg de meeste afstanden te voet af. Ik heb nog even overwogen een filmpje te maken van de viezigheid die ik dagelijks op de stoep moet omzeilen, maar ik ga het je besparen. In de stad ligt de stoep bezaaid met uitgestreken hondenpoep en fluimen. Dikke, vettige fluimen van ongegeneerde rochelaars*. En die viezigheid nemen mensen gewoon hun en mijn huis mee in.

Vind je dat overdreven? Lees dan dit artikel eens.

Dus ja, ik ben die ene vriendin. Maar ik durf je niet te zeggen dat ik je schoenen liever aan de voordeur zie staan. Ik heb schrik dat je me een freak gaat vinden. Ik heb een mandje met pantoffeltjes, maar durf dat niet in de gang te zetten. Je hebt me misschien al eens gevraagd of ik graag heb dat je je schoenen uittrekt, en misschien heb ik dan wel geantwoord "Nee joh, laat maar aan". Om mezelf dan voor het hoofd te willen slaan, want waarom durf ik niet toe te geven dat ik dat wél wil? Want is het nu echt zo vreemd en onredelijk om van je gasten te verlangen dat ze hun schoenen uittrekken?

Nu het hoge woord eruit is, ga ik misschien van die gezellige Marokkaanse pantoffeltjes kopen, in veel kleurtjes, om die in een mooi mandje aan de voordeur te zetten. En als je dan bij mij op bezoek komt, dan mag je een mooi kleurtje uitkiezen en dan kun je je bij mij echt helemaal thuis voelen! Of neem anders gewoon je eigen pantoffeltjes mee of loop lekker op kousenvoeten verder. Hygge, lagom en fika zijn nu zo'n modewoorden... Voor mijn part mag de Scandinavische gewoonte om in huis je schoenen uit te trekken de volgende trend worden. We moeten er alleen nog een ronkende naam voor vinden, want daar is het zo vanzelfsprekend dat ze er zelfs geen naam voor hebben! Ik vind Sluva* wel iets hebben... Wat denk je?


* Met jullie ben ik ook nog niet klaar!
** In Vlaanderen zeggen we ook wel 'sloefen' tegen pantoffels