Onze ochtendspits - #boostyourpositivity

De komende weken ga ik de uitdagingen van #boostyourpositivity aan en blog ik over de verschillende thema's die zij blogland voorschotelen. Het thema deze en volgende week is: hoe zorg jij ervoor dat de ochtend vlot verloopt?

Wel, mijn kinderen hebben intussen die gezegende leeftijd bereikt waarop ze behoorlijk zelfstandig zijn 's morgens en toch nog luisteren zonder al te veel tegen te pruttelen. De moeilijkste jaren wat de beruchte ochtendspits betreft liggen dus al achter ons, maar toch blijft het zoeken naar de olie die onze radertjes 's morgens nog beter doet draaien.

Zelf hebben mijn man en ik al jaren een goed geolied systeem: ik sta op en verdwijn in de badkamer terwijl hij de huisdieren te eten geeft, de ontbijttafel dekt en de boekentassen klaarmaakt. De kinderen eten sinds vorig jaar een warme maaltijd op school, dus boterhammen moeten er niet meer gesmeerd worden. Ik maak de kinderen wakker, zoek kleertjes voor hen uit, zorg ervoor dat de kinderen in die kleertjes terechtkomen en tem Junes manen met een borstel. Terwijl de kinderen eten, gaat mijn man zich wassen en aankleden. Dit is al jaren een vaste routine waar nooit een barstje in komt.

We brengen de kinderen beurtelings naar school (te voet), terwijl de andere het huis weer een beetje toonbaar maakt. We werken thuis, en werken in chaos gaat niet. Pas daarna zet ik koffie en ga ik achter mijn computer zitten. Ik doe mijn werk graag, en dat moment, wanneer de stilte is ingevallen en ik met mijn kopje koffie achter mijn computer ga zitten, is er altijd een om naar uit te kijken.

We hebben dus een duidelijke taakverdeling, maar de kinderen zouden nog wat beter kunnen meewerken. Terwijl Elliot al aangekleed aan de ontbijttafel had moeten zitten, zit hij bijvoorbeeld vaak nog in pyjama tussen zijn lego in de speelkamer. June is een tikkende cloacabom die elk moment - het liefst als we de deur uit moeten - kan zeggen dat ze kaka moet doen. Eten doet ze tergend traag, en zodra ze even uit mijn vizier is heeft ze een boekje of een tekenpotlood vast en wordt die boterham aan zijn lot overgelaten.

We hebben al verschillende systemen uitgetest om ze 's morgens in gang te trappen, zoals een kwartiertje iPad als ze om tien voor acht helemaal klaar zijn. Dat werkte, maar ze na dat 'maar een kwartiertje' achter dat ding uit sleuren, dat was geen pretje. Nu werken we met een beloningskalender die we afkruisen wanneer ze bijvoorbeeld op tijd hun kleren aan hebben en hebben gegeten. Met voor de oudste nog een paar taakjes erbij, zoals zijn bed opmaken. Is de kalender vol, dan krijgen ze op zondag een centje. Maar dit systeem is minder doeltreffend dan de iPad, merk ik nu al, want bij kinderen werkt een beloning op korte termijn gewoon beter.

En mijn eigen ontbijt? Dat beperkt zich vaak tot een kop koffie, met het gevolg dat ik om 10 uur met een knorrende maag de koekjesdoos ondersteboven keer. Het Briljante Plan is eigenlijk om altijd verse, home made granola in huis te hebben, maar dat lukt niet altijd. Maar kijk, de ontbijtfoto's op Instagram waar ik vanmorgen mee wakker werd, hebben me toch gestimuleerd om weer een verse voorraad te maken. En te gek eigenlijk dat ik dat niet wekelijks doe, want granola is in geen tijd klaar. Ik zou mijn recept graag delen, maar eigenlijk improviseer ik telkens weer. Afhankelijk van wat ik in huis heb, ziet mijn granola er ongeveer zo uit:

Mijn basis: havermout
Noten: geraspte kokos, pecannoten, amandelen, pinda ...
Zaden: zonnebloem, pompoen ...
Gedroogde vruchten: abrikoos, rozijntjes, cranberries ... (die doe je er na het bakken pas bij)
Een flinke scheut honing of ahornsiroop
De geraspte schil van 1 tot 2 citroenen

Spreid alles uit over een bakplaat, schuif die in een oven van 180 °C en controleer regelmatig. Zodra de granola mooi goudbruin is, haal ik hem eruit. Voeg pas dan het gedroogde fruit toe.

Voor de kinderen maak ik soms een versie met alleen havermout, honing, pindanoten en chocolade. De chocolade hak ik dan fijn, doe er een deel bij als de granola nog warm is, en de rest zodra de granola is afgekoeld. Maar een boterham met choco gaat er hier toch altijd beter in.

Ik ben heel benieuwd naar jullie tips & tricks om de kinderen 's morgens op tijd de deur uit te krijgen. Hoe zorg jij ervoor dat ze zich aankleden en eten, zonder morren en op tijd, en liefst ook nog hun pyjamaatjes opruimen en bordje wegzetten?

Mijn shortcuts #boostyourpositivity

Heerlijk vind ik het om te lezen hoe andere moeders hun ballen in de lucht (proberen te) houden. Hoe ze een evenwicht (proberen te) vinden tussen hun rol van moeder, huishoudmanager, echtgenote, carrièrevrouw en vooral gewoon ... vrouw. En nog fijner is het als zij je inspireren om sommige dingen anders en beter aan te pakken.

Sinds ik kinderen heb is het bij mij een constante zoektocht naar die shortcuts, naar de wonderolie die mijn huishouden op rolletjes laat lopen. En soms krijg ik van die eureka-momenten, kom ik op een schitterend idee of doe ik een fantastische ontdekking die mijn dagelijkse leven weer een stukje leefbaarder maakt.

Ik ga dus de uitdaging van Kelly en Activia's #boostyourproductivity aan en verklap hier mijn trucjes om de boel min of meer overeind te houden. Zo kunnen we elkaar misschien weer een stukje verder helpen.

Dit zijn mijn belangrijkste shortcuts:

Een vast ochtendritueel: mijn man maakt het ontbijt en de lunch van de kinderen en ik zoek de kleertjes bij elkaar en zorg ervoor dat de kinderen in die kleertjes terechtkomen. Om ze vervolgens naar school te brengen, hanteren we een beurtsysteem. Terwijl de ene naar school sjokt, ruimt de andere de rommel van die ochtend op en gooit alle ramen open. Vaak raas ik dan ook nog eens met de stofzuiger door de woonkamer. Tegen de tijd dat de andere weer thuis is, ligt het huis er weer netjes bij en kunnen we beginnen werken (we zijn freelance-vertalers en werken thuis).

Mijn rommelmand: ik heb een grote mand waar ik alle kleine en grote rommel in steek om die vervolgens in de juiste kamers te gaan afleveren. Wanneer ik eraan denk die mand overal waar ik ga met me mee te dragen, dan is het huis in geen tijd perfect opgeruimd.

Patattenrefter: de avondmaaltijden zijn een grote bron van stress hier. We koken altijd vers en steken daar best wel veel tijd en liefde in. En als je dan eindelijk aan tafel zit, dan gaan de kinderen zagen over dingen die volgens hen niet in het eten horen te zitten (kinderkost of niet!) of beginnen ze ruzie te maken ("Elliot kijkt naar mij!!!!"). In plaats van van die lekkere maaltijd en elkaar te genieten, zitten we binnen de kortste tijd op elkaar te roepen en is mijn honger over. Daarom gaan de kinderen vanaf 2 maart naar de "patattenrefter" op school en krijgen ze eindelijk hun zin, want ze vinden het toch zo oneerlijk dat andere kinderen daar wel naartoe mogen. Het plan is dan dat mijn man en ik op maandag en donderdag 's middags een warme maaltijd met lekker veel vieze dingen klaarmaken en daar de volgende dag ook van eten. Dan is iedereen happy: wij moeten geen kinderkost meer maken en de kinderen krijgen alleen nog maar kinderkost. Op woensdag kiezen de kinderen het gerecht en eten we dat gezellig samen op. Ik doop woensdag alvast tot "macaronidag".

Resultaat: we koken minder, we eten allemaal wat we lekker vinden, en omdat wij (ouders) meer "vieze" slaatjes kunnen klaarmaken en 's middags geen belegd broodje meer gaan eten, gaan we automatisch gezonder eten en geven we op de koop toe ook minder geld uit (ondanks de prijs van de warme maaltijden op school). En 's avonds zitten we toch nog gezellig samen aan tafel, maar dan met een boterhammetje waar niemand over zaagt.

Naschoolse opvang: pijnpunt nummer 2 hier is huiswerk maken. Elke keer is dat weer ruzie. Pijnpunt 3 is dat mijn man en ik moeten stoppen met werken om 15 u. om de kinderen van school te halen en ons onder meer met dat huiswerk bezig te houden. Het vertaalwerk moet dan vaak 's avonds worden ingehaald, en leuk is anders. En omdat de kinderen het ook weer oneerlijk vinden dat andere kinderen WEL naar de naschoolse opvang mogen, en zij niet, hebben we besloten ze vanaf dinsdag (nog 3 keer slapen!) twee keer per week naar de studie (waar ze huiswerk maken) en de naschoolse opvang te laten gaan. Bijkomend voordeel: die opvang ligt hier een paar huizen verder. De kinderen komen dan thuis, het huiswerk is gemaakt, papa en mama hebben kunnen doorwerken, we moeten niet meer koken en afwassen en we hebben gewoon meer quality time voor elkaar. Alweer: iedereen happy!

Boodschappen: boodschappen doen we één keer per week. Sinds ik Paprika gebruik, is dat zoveel gemakkelijker geworden. Ik moet geen boodschappenlijst meer maken en stel gewoon in de auto een weekmenu en boodschappenlijst op. Met mijn app. Eenmaal daar lopen we elk apart door de winkel met onze smartphone in de hand. We vinken af en synchroniseren regelmatig, en die winkelkar is in geen tijd gevuld. Een shortcut om u tegen te zeggen!

Nog een shortcut die ik niet meer zou kunnen missen, is mijn poetsvrouw. Ze komt op vrijdag, en hoewel ze niet het hele huis kan poetsen in 4 uur tijd, scheelt het toch een flinke slok op de borrel.

Het enige waar ik nog geen wonderoplossing voor heb gevonden, is de strijk. Ik las bij veel deelneemsters aan #boostyourpositivity dat ze hun was niet strijken. Ik heb het geprobeerd, maar het lukt me niet. Ik ben te perfectionistisch, te verlekkerd op propere stapeltjes in mijn kasten. Erger nog: als een T-shirt niet perfect symmetrisch is opgevouwen, vouw ik het opnieuw. Ik doe het mezelf aan, ik weet het, maar het is wat het is. En de strijk wegbrengen, dat is zo'n gesleep ... En je zult zien dat je altijd net dat jurkje wil dragen dat bij de strijkster ligt!

En jullie? Hebben jullie nog gouden tips om het leven te vereenvoudigen? Ik lees ze graag!