Onze rondreis door Zweden: Bohuslän

Deel 2 in onze Zweedse saga: onze eerste echte bestemming, namelijk Ljungskile aan de westkust. En dat spreek je ongeveer uit als Jongsjiele. Want niets is wat het lijkt in het Zweeds, dat hadden wij al snel in het snotje! Bestel in Ikea trouwens ook nooit nog Kutbuller, want dat zijn shutboelar! Hilariteit alom toen we dat ontdekten, vooral nadat mijn man aan een ober had gevraagd wat 'kutt' eigenlijk betekent (ik spel het netjes).

Onze reis bracht ons dus naar het prachtige landschap Bohuslän, met zijn vele, vele eilandjes, en de provincie Västra Götalands län. Wij hadden daar een mooie stuga* gevonden, vlak aan een golfterrein, aan het water en uiteraard ook in een bos. The whole package, quoi! Onze verrassing was echter groot toen bleek dat we van die pas gerenoveerde stuga slechts de bovenverdieping huurden. Het verklaarde ineens wel de prijs, die wat te mooi leek voor een volledig huis met ontbijt (340 euro voor 2 nachten). Treuren deden we echter niet, want onze verdieping was echt prachtig ingericht. Eenvoudig en op-en-top Zweeds, met mooie, originele elementen. En je mag dit belachelijk vinden, maar wij selecteren onze vakantiehuisjes heel erg streng. We moeten een waaw-gevoel hebben. Is dat er niet, of ligt er een lelijke sprei op een van de bedden, dan maakt het geen schijn van een kans. In een prachtig land als Zweden gaan we echt niet in smakeloosheid slapen. No way, José! Ik heb daar trouwens veel interieur-inspiratie opgedaan, maar daarover misschien meer in een latere blogpost.

Het huisje hoort eigenlijk bij een camping, maar ligt op een eindje daarvandaan. Je vindt het op deze website (de naam van het huisje is Grindstugan). Hoewel de gelijkvloerse verdieping aantrekkelijker lijkt (want een terras), vertelden onze onderburen dat ze ons heel goed hoorden stappen, dus hou daar rekening mee. Je kunt er per verdieping slapen met 4 personen. De website is echter niet helemaal duidelijk, want de foto's die je daar ziet horen bij de benedenverdieping. Voor het ontbijt (inbegrepen) rij of wandel je naar het restaurant aan het meer. Het is een heel gezellige, intieme plek, waar je ook terechtkunt voor de fika (koffie met gebak) of een heel lekkere lunch/avondmaaltijd.

We bleven hier 2 nachten en maakten een uitstap naar Lysekil (daar heb je die sjiel weer), waar we een wandeling maakten in een natuurreservaat vol roze granietblokken. Om daar te geraken rij je richting Fiskebäckskil en volg je de pijlen voor de (gratis) ferry naar Lysekil. We wilden daar eigenlijk een georganiseerde zeehondensafari met de boot maken, maar er stond helaas te veel wind.

De volgende dag bracht ons naar Fjällbacka, een schilderachtig vissersdorp dat je misschien wel kent van de boeken van Camilla Läckberg. Nogal toeristisch, maar zeker de moeite! Je kunt hier ook boottochtjes maken om de archipel te bewonderen.

Kortom, een heel fijne bestemming en een mooie start van onze rondreis. De toon was gezet!

Meer informatie en tips bij deze regio vind je hier.

Volgende keer neem ik je mee naar het huisje waar we stapelverliefd op werden toen we het online zagen staan, in het bosrijke Värmland. Tot gauw!

PS: het heeft er alle schijn naar, maar wij worden niet gesponsord door Levi's. Er was een leuk winkeltje in Fjällbacka, de zoon vond daar een mooie trui, net op het moment dat papalief die in een grotere maat aan het passen was in een pashokje, en June besloot gezellig mee te doen. Zelf ging ik voor een elegant, zwart, zijden jurkje. What did you expect??

 * Misschien nog eventjes over die mooie rode huisjes: hoe noordelijker je gaat in Zweden, hoe meer je er tegenkomt, tot je bijna nog uitsluitend rode huisjes ziet. Een fijne verrassing voor ons, want wij wisten niet dat het landschap er echt vol mee zou staan! Het falurood van deze huisjes komt van verf waarin koper werd verwerkt, wat een heel warm rood oplevert dat mee verandert met het licht. De verf afschuren is niet nodig, want ze verpulvert na verloop van tijd en kan gewoon van het hout worden geborsteld. Omdat die verf vroeger zo goedkoop was, werd ze vooral door de armen gebruikt, waardoor de rijken zich uiteraard weer wilden onderscheiden door hun huizen in een andere kleur te verven. Je kunt deze verf nog steeds kopen. Lees er hier meer over.

Onze rondreis door Zweden: Malmö

Wie mijn stories op Instagram volgt, mocht de voorbije weken ook meegenieten van onze roadtrip door Zweden. Ik kreeg veel berichtjes met de vraag onze adresjes te delen, dus giet ik die met veel plezier in een reeks blogposts. Daar gaan we dan!

Van 12 tot 25 augustus maakten wij dus een rondreis door Zweden, onze eerste keer in dit prachtige land. We waren eigenlijk van plan een georganiseerde rondreis te boeken. Je weet wel: pakketje kiezen, je Visa-kaart bovenhalen en gewoon weer verder eten. Maar naast het feit dat wij een overnachting op zo'n overzetboot niet echt zagen zitten, waren er ook vaak twijfels bij bepaalde bestemmingen/overnachtingsplaatsen. Het lukte ons dus niet om een keuze te maken die betaalbaar bleef én waar iedereen zich goed bij voelde. We mijden ook graag de drukke plekjes, zoals campings, en zoeken het liefst de meest afgelegen oorden op. En toegegeven: we zijn eigenlijk wel luxebeestjes, wat het er niet gemakkelijker op maakt...

Zo begonnen wij aan de reusachtige klus die het uitstippelen van een rondreis is. Ik ben er uiteindelijk twee volle dagen mee bezig geweest, maar we waren na afloop ook heel tevreden over het resultaat. En kers op de taart: we bleven binnen het budget van de georganiseerde reizen die we hadden overwogen, maar dan met echt alle luxe en in de meeste gevallen ook een uitgebreid ontbijt.

Omdat we nog nooit in Zweden (of Scandinavië) waren geweest, wilden we de ideale kennismakingsreis maken. We begonnen in het zuiden, klommen via de westkust omhoog, verbleven in de bossen van Värmland (boven het grote Vänermeer), reden via de andere kant van het meer weer naar beneden, staken in Kalmar de brug over naar het oostelijke eiland Öland en reden daarna weer terug naar Denemarken, met een stop in Kopenhagen. Tot slot sliepen we nog een nachtje in Denemarken. Zo hoopten we verschillende landschappen te zien, en dat is volgens mij prima gelukt!

Ik ga dit reisverslag spreiden over verschillende blogposts, eentje per bestemming. En ik ga het ook hebben over die punten die voor ons helemaal niet duidelijk waren toen we eraan begonnen. De heenreis bijvoorbeeld… Veel mensen nemen in Kiel (Duitsland) de ferry naar Denemarken, maar wij besloten 'om te rijden' via de bruggen. Je betaalt voor die boot, maar je betaalt ook voor de bruggen. De boot biedt een rustmoment, maar als je reserveert, zit je ook met de stress dat je op tijd daar moet zijn. Reserveren is echter niet altijd een must, maar dan mag je uiteraard niet op het drukste moment reizen. Je kunt ook de 'slaapboot' naar Göteborg nemen, waarmee je ineens al noordelijker in Zweden terechtkomt, maar dat zagen wij niet zitten. Dus reden wij via de bruggen naar Malmö. We deden daar 10 uur over, wat dus heel goed meevalt. Reken voor die twee bruggen naar Malmö zo'n 70 euro enkele reis.

In Malmö boekten we iets goedkoops, omdat we na onze lange heenreis toch gewoon in bed zouden ploffen en 's morgens vroeg weer zouden vertrekken. Onze keuze viel op First Camp, waar je niet alleen kunt kamperen maar ook piepkleine huisjes met een keukentje en eigen badkamertje kunt boeken, wat wij dus deden. Voor wie van campings houdt, is dit een prima keuze! Naar ons gevoel zaten we echter veel te dicht op elkaar en andere reizigers gepakt. Toen ook bleek dat we extra moesten betalen voor de schoonmaak en de beddenlakens én eigen handdoeken moesten meebrengen, kwamen we snel tot de conclusie dat we voor die prijs ook een nachtje in een B&B hadden kunnen slapen. Blijf je langer, dan wordt het verblijf hier uiteraard wel goedkoper, want die extra kosten betaal je maar één keer.

En dan misschien nog even iets over onze reisperiode... Wij gaan graag eind augustus op reis, omdat we dan nog de hele zomer naar onze vakantie kunnen uitkijken, terwijl bijna iedereen alweer terug is. Voor veel bestemmingen geldt dan trouwens ook dat het nieuwe schooljaar alweer is begonnen en het er dus rustiger is. In Zweden gaan de meeste kinderen de laatste twee weken alweer naar school. Dat betekent dus ook dat het laagseizoen dan begint en je reis weer wat goedkoper wordt. Keerzijde is wel dat veel restaurants of bezienswaardigheden op weekdagen zijn gesloten… We hebben de laatste week van onze reis dan ook vaak voor gesloten deuren gestaan. Hou er ook rekening mee dat het weer dan al wat herfstig kan zijn...

Is Zweden duur? Dat wordt vaak gezegd, maar wij vonden het niet duurder dan bij ons, op dit moment toch. Bovendien moet je gewoon het laatste cijfertje van het bedrag in Zweedse Kronen laten vallen om (ongeveer) tot de euro te komen, wat heel handig is en vergissingen uitsluit.

Als je via Denemarken naar Zweden reist, rij je trouwens over de Oresundbrug, een brug die je misschien wel kent van de fantastische Deens-Zweedse reeks 'The Bridge' (op Canvas of Netflix). Maakte onze laatste kilometers net dat tikkeltje specialer. De brug was ook het uitzicht vanuit onze slaapplaats daar in Malmö.

En het is dus hier dat onze reis echt begint. Tot gauw met het volgende hoofdstukje!

Het vakkenbord voor moeilijke eters

Van alle uitdagingen waar wij het voorbije jaar voor hebben gestaan, na Junes diagnose van ASS, was eten misschien wel de grootste. Waar wij voorheen altijd principieel eisten dat de kinderen van alles proefden en het liefst nog hun bordje leegaten, hebben wij onze aanpak nu drastisch moeten bijsturen. June liep vast in maaltijden zonder dat wij wisten waarom. Ondertussen, na veel onderzoek en dagelijks geploeter, is ons duidelijk geworden dat iets heel 'onnozels' - zoals de kleur van eten, de geur, de structuur/textuur of hoeveelheid - voor haar een onoverkomelijk euvel kan zijn. Gele kaas? Laat maar komen. Witte kaas? Je moet het lef maar hebben! Een wortelstaafje waar kruimels van haar boterham aan hangen, omdat die in hetzelfde bordje lagen? Besmet. Geef maar aan de kippen. Geduldig vragen wat er precies 'fout' is aan het bordje, lukt ook niet, want de stress is op zo'n moment te groot. En vaak weet ze het zelf niet eens of vindt ze de woorden niet om het uit te leggen.

Waar de maaltijd bij veel kinderen al een grote uitputtingsslag is, kan dat bij kinderen met ASS nog eens extra pittig zijn. Daar komt nog bij dat mijn dochter flink wat groeiachterstand heeft in te halen, en dus goed moet blijven eten.

En dan zijn er zo van die momenten dat het licht aangaat in je hoofd. Een vakkenbord, dat moest ik hebben! Ik had eerder al de aankoop van zo'n bordje overwogen, maar zo'n kleurrijk bordje in melamine voor kleuters, dat wou ik haar ook niet voorzetten, bang om een verkeerd signaal te geven. Tot ik op het idee kwam een fonduebord te kopen, een rond, porseleinen bord met verschillende vakjes. Eentje dat niet meteen opvalt aan tafel. Eentje voor grote kinderen.

Het bordje blijkt een groot succes. Ik kan eindelijk weer gerechtjes maken die wij ouders met plezier eten, en ik kan lekker weer nieuwe gerechten uitproberen. Want koken, dat doe ik te graag om steeds weer dezelfde vijf 'veilige' kindergerechten te moeten blijven maken.

Vandaag maakte ik bijvoorbeeld een groen slaatje met roquefort, gekaramelliseerde pecannoten, plakjes peer en een vinaigrette. Had ik haar dit voorgeschoteld, was de hel losgebarsten. Maar het vakkenbordje loste dit probleem fantastisch op. Ik verving de roquefort door blokjes kaas (geel!), liet uiteraard de vinaigrette weg, hield een paar pecannoten zonder karamellaagje apart en verving de peer door komkommer (om praktische redenen, te veel komkommer en te weinig peer in huis). Hieronder mijn bord… en haar bord.

En haar bordje werd tot op de laatste kruimel leeggegeten! Broer at hetzelfde als zij, maar dan wel door elkaar gemengd op één bord.

Een overwinning, me dunkt! Want niet alleen eet ze nu heel evenwichtig, ze proeft ook van ingrediënten waar ze anders niet aan had durven komen, gewoon omdat alles herkenbaar en benoembaar blijft (ook belangrijk!), en netjes geordend is.

Zal ze altijd zo moeten eten? Misschien wel. De psychologe verduidelijkte nog eens dat ASS voor het leven is, en dat die eetproblemen er misschien nooit zullen uitgroeien. Maar terwijl ik een week geleden nog vreesde nog tien jaar lang kinderkost te moeten maken, ben ik nu opgelucht dat ik op deze manier toch kan blijven koken zoals ik dat zo graag doe. En wie weet… Misschien leert ze op deze manier genoeg ingrediënten kennen om zich ooit aan een slaatje te durven wagen, op een dappere dag...

Maar wat voor kinderen met ASS werkt, werkt vaak ook bij kinderen zonder beperking. Dus aarzel niet om deze methode ook te introduceren als de maaltijd iedere dag weer een strijd is. Bovendien kun je er ook een heel aantrekkelijk hapjesbord van maken om als vieruurtje of zoals hieronder bij de boterhammen voor te schotelen. Dat is hier in een mum van tijd leeg!

Om vragen voor te zijn: het recept van het slaatje dat ik maakte vind je hier (ik maakte het zonder spekjes).

Porseleinen vakkenbordjes, waaronder dat van June, vind je onder meer hier.

Weg met kinderen: fiets eens naar een ander land

Een fietstochtje maken met kinderen die nog geen grote afstanden aankunnen en toch helemaal naar een ander land fietsen? Dat kan!

Limburg is een fietsparadijs. Wij maakten gisteren, samen met mijn vader en plusmoeder, een tochtje vanuit Dilsen-Stokkem, waar ik in een ver verleden woonde en naar school ging. Deze route van in totaal zo'n 7-8 km brengt je door mooie landschappen en langs het water naar een voet/fietsveer die je naar de overkant van de Maas en dus een ander land brengt: Nederland! Daar rij je meteen het dorpje Grevenbicht in. Ons eigen landje ligt nog maar net achter ons, en toch voel je meteen dat je in Nederland… en dus op vakantie bent! En de kinderen vinden het geweldig dat ze van het veerpont gewoon een ander land instappen! In het dorp zelf kun je een terrasje doen en/of een ijsje eten voor je weer terugkeert.

Parkeren kan gemakkelijk in de Vissersstraat in Dilsen-Stokkem. Iets voorbij restaurant Vivendum ligt een kleine parking onder de bomen, het ideale vertrekpunt van je route. Ik stippelde de route hieronder voor je uit, in het groen en/of het geel. Voetveer 't Veerke brengt jou en je fiets dan voor € 1 per persoon naar de overkant. Raadpleeg misschien wel even de openingstijden.

Nog niet moe? Rij dan eens door naar maascentrum De Wissen, waar je nog 1001 leuke activiteiten wachten. Er zijn wilde pony's, je kunt er een tochtje met een fluisterboot maken en zelfs kamperen op een vlot! Je kunt hier trouwens ook fietsen huren.

Honger na al dat fietsen en varen? 't Dilsers Eetcafé heeft een ruime kaart waar klein en groot zijn meug vindt én er is een speeltuintje op het terras, zodat jij rustig kunt genieten terwijl de kinderen spelen!

Op stap met grote of geen kinderen? Waag je dan eens aan deze uitdagende maar prachtige route, met De Wissen als vertrek- en eindpunt. 

Veel plezier!

Mijn boekentips voor op vakantie

Ik ben er later mee dan gepland, maar de zomer is ook nog niet zo lang bezig, dus hopla: mijn tips voor boeken om mee te nemen in die reiskoffer of mee in de hangmat te kruipen thuis! Of handiger nog: om op je e-reader te zetten (nog steeds grote fan, ik)!

Misschien vind je niet op iedere pagina prachtige, dure volzinnen die je meteen op gastendoekjes wil borduren… Maar wees gerust, mijn tijd is te kostbaar om te verdoen aan slechte boeken, dus brol ga ik jullie nu ook weer niet voorschotelen. Integendeel! Dit zijn stuk voor stuk prachtige, maar wel vlot leesbare boeken waar je je hersenen niet op moet breken. Precies wat je nodig hebt op vakantie dus!

Ik lees altijd in het Engels, dus ik vermeld de originele titels, maar zet er wel de vertaalde titel bij, for good measure. Ik sta echter niet in voor de kwaliteit van die vertaling, dus kom daarover niet klagen!

Ook ga ik een beetje speciaal doen door auteurs aan te raden, en geen individuele boeken. Want als een auteur me bevalt, dan heb ik de neiging meteen alles van die persoon te lezen.

David Nicholls

One day (De eerste dag)

Us (Wij)

Starter for ten (Heftig)

The understudy (Kicken)

Lachen en wenen, dat is hier de magische cocktail. En ik als er één moet uitkiezen, dan is het 'One day' wel (werd ook verfilmd, trouwens). Zet dan wel een doos zakdoeken klaar.

Liane Moriarty

Moet ik ze nog inleiden? Je kent ze ondertussen misschien van de bekroonde tv-reeks Big Little Lies, met onder meer Nicole Kidman en Reese Witherspoon in de hoofdrollen. Maar lees eerst het boek! Vakantieliteratuur om in één ruk uit te lezen? This is it! In volgorde van fantastischlijkheid:

Big Little Lies (Grote kleine leugens)

The Husband's Secret (Het geheim van mijn man)

Three Wishes (Drie wensen)

Truly Madly Guilty (Bijna echt gebeurd)

Een beproefd recept van Liane: ze begint vaak (zo niet altijd) met het einde, dat zo dramatisch is dat je niet anders kunt dan verder lezen omdat je zo nieuwsgierig bent naar het verhaal dat tot dat ondenkbare einde heeft geleid. Werkt altijd! Ikzelf neem binnenkort What Alice forgot (Wat Alice vergat) mee op reis.

Anne Tyler

Haar iets tragere stijl moet je liggen, maar bij mij werkt het alleszins. De meeste romans spelen zich af in Baltimore. Haar personages zijn excentrieke, boeiende mensen en het verhaal beslaat meestal meerdere generaties van één familie. Het leven van de gewone mens, maar dan goed doorspekt met drama en regelmatig een vleugje humor. Precies zoals ik mijn boeken graag heb dus! In volgorde van graaggelezenheid:

A spool of blue thread (De blauwe draad)

Dinner at the homesick restaurant (Het heimweerestaurant)

Breathing Lessons (Ademlessen)

The accidental tourist (De toevallige toerist)

Jonathan Tropper

Wie mij hier regelmatig volgt, ziet deze naam niet voor de eerste keer, maar ik ben dan ook een heel groot fan van deze man. Kon je de boeken van David Nicholls wel smaken? Lees dan zeker ook deze, en omgekeerd. De rode draad: mannen die een knoeiboel hebben gemaakt van hun leven en dat weer op de rails proberen te krijgen, maar vooral enorm veel humor. Nu ik er zo bij stilsta, sommige fragmenten zou ik eigenlijk wel op mijn gastendoekjes willen borduren...

Op de eerste plaats:

This is where I leave you (Ik rouw van jou)

In willekeurige volgorde, want allemaal even goed:

Plan B, The book of Joe (Het boek van Joe), Everything changes, How to talk to a widower (Leven na Hailey), One last thing before I go.

Ze zijn niet allemaal vertaald naar het Nederlands, als ik het goed begrijp, vandaar dat ik niet overal de vertaalde titel tussen haakjes vermeld.

Dit zijn dus mijn tips voor luchtig leesvoer. Hongerig naar meer tips? Lees dan ook deze blogpost nog eens.

Kun je je wel vinden in mijn smaak en heb je zelf nog tips voor mij? Laat ze zeker achter in de comments hieronder. Dank je!

Feest of stress?

Het schooljaar zit er alweer op! En wat een bumpy ride en rollercoaster is dat voor ons geweest! Aan het begin van het schooljaar kreeg June de diagnose ASS (autismespectrumstoornis). We kregen een antwoord op vragen waar we al jaren mee zaten en ook op school vielen veel puzzelstukjes plots in elkaar. Niet alleen voor ons, maar ook voor de juf, de zorgjuffen en het CLB begon een zoektocht in een poging zoveel mogelijk stress bij June weg te nemen en te verzekeren dat de leerstof zo goed mogelijk binnenkomt. Er werden een paar aanpassingen gedaan, zoals in haar eentje lunchen in een rustige ruimte zodat ze die batterijtjes weer kon opladen, en die wierpen zichtbaar hun vruchten af. Na de paasvakantie kreeg ze een eigen begeleidster toegewezen die elke vrijdag individuele ondersteuning bood op school. We besloten ook Junes plaatsje in het type 9-onderwijs vanaf volgend schooljaar af te staan, om zoveel redenen maar ook omdat ze al in een fantastische school zit, maar ik wil maar zeggen: er werd enorm veel gewikt, gewogen, wakker gelegen, overlegd, geschipperd en bijgestuurd.

En dan was er de afgelopen week. Een feestweek eigenlijk. De vakantie hing al in de lucht, niemand had veel zin om te werken en de kinderen trokken iedere dag met een vederlicht rugzakje naar school in plaats van een zware boekentas. De hele week knalde er regelmatig luide muziek uit de boxen van het schooltje om de hoek. De kinderen waren uitgelaten en iedereen vierde feest.

Junes klas ging dinsdag op schoolreis. Woensdag werd de klas opgeruimd en gepoetst. Donderdag nam de school deel aan Run for Fun, een event waaraan zo'n 2500 kinderen uit verschillende scholen deelnamen. Elliot ging met het zesde leerjaar van 7 uur s' morgens tot 18.30 's avonds naar een al even druk Pennenzakkenrock. Zoals ik al zei dus: een feestweek in een vakantiesfeertje en voor de meeste kinderen iets om heel hard van te genieten.

Maar June bleef thuis. Zo'n week zonder enige vaste structuur, vol verrassingen, drukte en lawaai is voor haar een hel. Maar voor ons was dat gelukkig geen probleem, want voor haar kinderpsychiater volstaat één woord om een afwezigheidsbriefje voor die hele week te schrijven. Probleem opgelost. Maar al die vorige schooljaren kwam June na zo'n week wel thuis met boosheid en buikpijn en wisten wij niet wat er scheelde. En afgelopen week, terwijl ze rustig zat te tekenen of strips las op ons terras, stond ik toch vaak stil bij al die kindjes die geen 'stickertje' of handleiding kregen, of bij die kinderen die het gewoon moeilijk hebben met al die drukte en zich door deze feestweek hebben geworsteld terwijl ze zo snakten naar een beetje stilte, rust en regelmaat.

Voor June werden er het afgelopen schooljaar veel uitzonderingen gemaakt en daar zijn wij de school enorm dankbaar voor. Maar zoals de kinderpsychiater heel terecht opmerkte: waarom bieden scholen die mogelijkheden niet aan alle kinderen aan? Steeds meer scholen bieden gelukkig rustige plekjes om te eten of eventjes te bekomen van alle drukte, om een boekje te lezen of wat te tekenen. Maar laat de kinderen ook de keuze of ze willen deelnemen aan massa-events. Ze hoeven daarom niet thuis te blijven, maar een rustig alternatief, gewoon op school, zou fijn zijn. Ik denk dat er nog al te vaak onderschat wordt hoeveel kinderen het moeilijk hebben met de drukte op school of tijdens uitstappen en in stilte aftellen tot het einde van die schooldag.

De vakantie is ondertussen officieel begonnen, maar ik wou dit toch nog even kwijt. En gelukkig kunnen de kinderen nu genieten van 9 relaxte weken!

Dus genoeg serieuze praat, tijd voor iets leuks! In de blogpijplijn: mijn favoriete kookboeken, mijn tips voor leesvoer deze zomer en een maga-nuttige tip om de tablet/gameverslaving van je kinderen onder controle te houden! Jij mag beslissen wat het dringendst is :-)

Bokrijk: mijn happy place

Misschien is het omdat ik zo snak naar stilte, groen en ongecompliceerde eenvoud, maar ik voel me zo ongelooflijk in mijn element in Bokrijk! Ik ging er eigenlijk niet over bloggen, omdat ik hier al zo vaak ben geweest en ermee opgroeide dat ik er automatisch van uitging dat iedereen het wel al lang kende. Een beetje zoals de dierentuin van Antwerpen eigenlijk. Maar niet iedereen is even thuis in Limburg als ik, besefte ik later…

In openluchtmuseum Bokrijk ga je zo'n 100 jaar terug in de tijd. Het domein in opgedeeld in verschillende provincies met daarin authentieke, volledig ingerichte gebouwen, woningen en boerderijen. Er lopen figuranten en acteurs rond, je kunt er in het schooltje in het klasje van juf Helena gaan zitten of de mis van meneer pastoor bijwonen. De woningen stap je gewoon binnen, die van meneer pastoor inbegrepen, om er schaamteloos rond te neuzen. Ik word zelf helemaal nostalgisch van die typische 'stoofgeur' die er vaak hangt. In de stallen staan vaak dieren. Als je rond het middaguur in zo'n huisje komt, staat er soms pap op het vuur en kun je proeven. De figuranten leven echt een hele dag in 'hun' huisje. Ze doen er de was, koken er, verzorgen de dieren... Sommigen geven je uitleg, terwijl de acteurs helemaal opgaan in hun rol. Je ziet dat ook in mijn vastgezette Story op Instagram.

Misschien kies ik mijn momenten goed uit of is het domein gewoon groot genoeg, maar ik heb nooit drukte ervaren in Bokrijk. Je bent altijd wel op je gemakje om te genieten van de rust. En je kunt er nu ook workshops volgen, zoals brood bakken of pottenbakken! Een aangename verrassing was dat de Superette er nu ook zuurdesembrood bakt en verkoopt. Zo konden we toch een stukje Bokrijk mee naar huis nemen.

Echt, ik zou hier elk weekend kunnen komen!

Wie tips heeft voor nog meer uitstapjes in dit genre (rust! groen!) mag hieronder zijn mond opentrekken! :-)