zondag 26 februari 2017

De Waanzinnige Boomhut: de expo

Mijn kinderen zijn moeilijk aan het lezen te krijgen. Toch zijn het grote fans van de boekenreeks De Waanzinnige Boomhut van schrijver Andy Griffiths. De combinatie knotsgekke verhalen, tonnen fantasie en pagina's vol tekeningen heeft een fantastische uitwerking op mijn koters en de boeken worden in één ruk uitgelezen.

Het mag dan ook niet verbazen dat we gisteren op de eerste rij stonden toen de expo van De Waanzinnige Boomhut in Fort Napoleon in Oostende opende. We kochten meteen het pas verschenen nieuwe boek (78 verdiepingen), kregen een zakje met een opdrachtenboekje, knikker en "potlepel" en trokken op pad. Geen 78 verdiepingen hier, maar wel twee hele leuke: op de eerste moet je vooral schrijf- en fantasieopdrachtjes uitvoeren, op de tweede volg je een spannend avonturenparcours.

Een impressie.










Hoewel de boeken vooral interessant zijn voor kinderen van lagereschoolleeftijd zal iedereen plezier beleven aan het parcours: je zit in het fort van Napoleon (volg eventueel ook deze rondleiding terwijl je kinderen hun plan trekken) en ook kleine kinderen vinden genoeg leuks om te doen.

De expo blijft open tot 17 april, dus je kunt er nog tot het einde van de paasvakantie terecht. Meer info, prijzen en openingsuren vind je hier.

zondag 19 februari 2017

Jackie & June

Ik was mijn naaikriebel al een tijdje kwijt, maar vond 'm gelukkig terug in onze eigen winkel Bazaar Trend Lab. Jong, dat is een gerief, zo'n naaiwinkel aan mijn deur! 't Is dus bij Madeline de Stoffenmadam dat ik niet alleen mijn kriebel terugvond, maar ook deze leuke jacquard. Hij schreeuwde: "Een lentejasje voor June!!!" en ik luisterde.

Ik maakte nog eens een Jackie, voerde met een katoentje met een heel fijn blauw streepje en voorzag rugstuk en kraag van gouden paspel, vermits mijn glamoureuze dochter tegenwoordig alleen nog maar gouden schoenen draagt.

We hielden een fotoshoot en ik gaf June carte blanche om die volledig naar wens in te vullen. Dit is het resultaat.











Jurkje: lentecollectie bij H&M
Sandaaltjes: zomercollectie Pom d'Api

donderdag 9 februari 2017

Vegetarische worstenbroodjes

Als er iets is waar ik totaal geen vertrouwen in heb, dan zijn het wel worstenbroodjes "van bij den bakker". In het allerbeste geval zit daar een zelfgedraaide worst in, maar vaak moet je het stellen met een droge frikandel met een heel bedenkelijke samenstelling. Ik laat die dingen dan ook graag aan mij voorbijgaan.



 

Maar toen ik in het kader van de campagne Verrassend Veggie een biopakket kreeg toegestopt en daarin een pakje seitan aantrof, ging er een lichtje branden. Want seitan, ik vind dat superlekker, en ik zag het wel zitten om dat tussen bladerdeeg te draaien!

Mijn recept voor worstenbroodjes met seitan:

Ingrediënten:
  • 1 pakje seitan
  • Oud brood zonder korst
  • 1 of 2 uien
  • 1 teentje knoflook
  • 2 eieren
  • Enkele blaadjes salie
  • 1 of 2 vellen bladerdeeg
  • Peper en zout


 Bereiding:

  • Verwarm de oven voor op 190 °C.
  • Hak de ui(en) fijn en fruit ze goudgeel in wat boter of olie. Voeg ook de fijngehakte knoflook toe.
  • Hak de stukken seitan in een keukenrobot en bak de kruimels kort aan in een pan.
  • Hak ook het broodkruim fijn.
  • Hak de salie fijn.
  • Vermeng de seitan met het broodkruim, één ei, de salie en de gebakken ui. Kruid met peper en zout.
  • Rol worstjes van dit mengsel en wikkel ze in vierkantjes bladerdeeg.
  • Bestrijk de broodjes met losgeklopt ei.
  • Schuif ze voor ongeveer 20 minuten in de oven, of tot ze een mooi kleurtje hebben.

Ik maakte hierbij een sausje van Nigel Slater. En dat ging zo: vermeng 150 ml room met 2 eetlepels mosterd en de blaadjes van enkele takjes tijm, roer en breng tot tegen de kook aan. Kruid naar smaak. Dit sausje en de worstenbroodjes konden het prima met elkaar vinden!

Mijn gezin stond aanvankelijk wat argwanend tegenover mijn veggie worstenbroodjes, maar moest uiteindelijk toegeven dat ze wel heel lekker zijn. Ik mag ze nog maken!
Wil je zelf verrassend bio aan de slag gaan? Bestel dan vóór 28 februari hier je Verrassend Veggiepakket en haal het tijdens de week van 18 tot en met 25 maart af in een deelnemende biowinkel.


vrijdag 3 februari 2017

Bijna Bazaar!

Bazaar telt af! Om negen uur morgenochtend openen wij onze deuren en mogen wij de eerste klanten verwelkomen.

Maar voor het zover is moe(s)t er nog veel gebeuren. Bazaar leek de voorbije dagen wel een mierennest! De 'rekkers' kwamen hun rekken vullen, er werden logo's opgehangen, kasten in elkaar gezet, er kwam iemand van de krant om foto's te maken, de eerste koffie werd geproefd en goedgekeurd ...

De vaste handelaars richtten hun eigen winkeltje in. De hoekjes die ik mocht inrichten, zijn die met de rekken die we per meter verhuren (eentje vooraan en eentje helemaal achteraan). We lieten ook houten blokken en een tafel maken. Ik heb dat enorm graag gedaan en heb spijt dat er niet meer in te richten viel. Maar we maken plannen voor een uitbreiding met een foodmarket, dus misschien kan ik me binnenkort nog eens uitleven!

Een paar sfeerfoto's van een paar dagjes die heel hectisch en bij momenten bijzonder stressy waren, maar de positieve energie was wel tastbaar. We hebben er zin in!











zondag 29 januari 2017

Elliots kamer

Elliots kamer is nog niet op mijn blog geraakt. Nochtans is het een kamertje dat veel rust uitstraalt. Als het opgeruimd is, tenminste. Net als de rest van het huis zijn de vloeren en muren wit geverfd (RAL 9010) en werd er niet bespaard op kleurrijke details. Die combinatie schept rust en maakt toch veel mogelijk.

Het zal je misschien opvallen dat er weinig speelgoed in de kamer ligt. Mijn kinderen hebben namelijk een grote speelkamer met rekken vol speelgoed, puzzels en spelletjes (ik blogde er hier al eens over). Zo blijft hun slaapkamer een plek waar ze rust kunnen vinden.




Het bureautje dat je hier ziet, is een Walter. Er zit een heel leuk verhaal achter dat tafeltje. Er was eens ... een koppel dat een koffiebar met de naam Walter opende. Ze vonden echter geen leuke cafétafels voor hun nieuwe zaak en besloten die dan maar zelf te maken. Maar de interesse in de tafels was zo groot dat het koppel de koffiebar sloot en zich volledig op de productie van de 'Walter' smeet in zijn gloednieuwe ontwerpbureau Studio Woot Woot in Gentbrugge. Je kunt de tafels bestellen in blauw, geel, rood of crème.

Zijn stoel kochten we in de Antwerpse koffiebar La Chascona, waar je koffie ging drinken en gewoon de inboedel mee naar huis kon nemen. Daar vonden we dus dit stoeltje. La Chascona bestaat nu helaas niet meer. Jammer, want je kon er leuke vintage meubeltjes vinden.
 



Het rieten stoeltje komt van My Ex Boyfriend, de bedovertrek van Blafre. Het rekje (dat trouwens ook in mijn veranda hangt) komt van Ikea, maar is helaas niet meer verkrijgbaar.

In een verkoopzaal in Ieper tikten we voor 70 euro deze kleerkast op de kop. Het bedje en de kaders/posters komen ook van Ikea.
 







woensdag 25 januari 2017

Waar zijn mijn kindjes naartoe?

Elliot werd afgelopen zomer een tiener. En alsof dat niet genoeg was, is nu ook mijn jongste al negen geworden. En daar moet ik toch eventjes van slikken. Het lijkt alsof ik slechts drie keer met mijn ogen knipperde sinds ze me in het ziekenhuis wakker maakten: "Mevrouw, het is tijd voor uw keizersnede". En vervolgens ook: "Amai, gij hebt toch geluk gehad, he madam". Want June had besloten een placenta previa uit te proberen daar in mijn buik. Ik had toen al moeten weten dat dit geen gewoon kind zou worden. Ze is ons sindsdien blijven verrassen, elke dag opnieuw.

Ze werd dus 3 weken te vroeg met een keizersnede geboren, om verdere risico's te vermijden. Ik zat in de gang van het operatiekwartier te wachten tot de zaal klaar was en zag hoe een verpleegster een couveuse klaarzette. Het besef dat mijn kindje, in mijn piepkleine buik, over een uur misschien in dat bakje zou liggen werd me even te veel. Ik wilde ze zo graag nog even veilig in mijn buik houden. Ik werd met tranen in de ogen die kamer in geleid.

De couveuse bleek niet nodig, al had het met haar 44 cm en 2,5 kilo niet veel gescheeld. Want dat kleine baby'tje bleek verdorie een sterk dametje. En dat is ze nog steeds, ondanks haar pluimgewicht en bedrieglijk schattige stemmetje waarmee ze iedereen rond haar vingertje windt.

Ze laat zich voor haar bewegingen en uitdrukkingen inspireren door tekenfilmfiguurtjes, kan woorden razendsnel achterstevoren uitspreken (hottentottententententoonstelling, zonder te verpinken!!), is vies van "meisjesspeelgoed", wordt aangetrokken door alles wat gevaarlijk en duister is, klopte alle AVI-leesrecords, loopt altijd met een tekenblok en potlood rond en speelt graag hard to get, waardoor ze net veel kindjes aantrekt.

Hieronder volgen foto's die June het meest typeren. 

Lieve meid, ik ben zo benieuwd welk pad jij zult uitgaan in dit leven! En blijf nog maar lekker lang 's nachts in mijn bed kruipen en je beentjes rond mijn benen wikkelen, ook al roep ik elke nacht wanhopig dat je nu echt wel in je eigen bedje moet leren slapen. Want stiekem geniet ik er zo hard van je kleine, frêle lichaampje in mijn armen te houden!











 

zondag 8 januari 2017

Wij gaan winkeltje spelen!

Wie hier zo af en toe eens komt lezen, weet al dat we binnenkort een winkel openen in Vilvoorde. Het Laatste Nieuws vatte het concept achter Bazaar hier nog eens mooi samen, zodat ik dat niet meer moet doen.
De werkmannen zijn ondertussen vertrokken, en nu mogen wij de handen uit de mouwen steken. Op 4 februari gaat onze winkel open. Kom jij ook eens kijken?

Hopelijk kunnen deze sfeerfoto's je nieuwsgierigheid prikkelen!
 









Kleine voetnoot: in tegenstelling tot wat de krant schreef, ben ik het vertalen nog lang niet moe. Mijn vertaalklanten hoeven zich dus geen zorgen te maken!