dinsdag 23 mei 2017

Kookboek onder de loep: Puur India

Je zag hier de voorbije maanden wel eens een recensie van een kookboek verschijnen. Koken is mijn lang leven, dus werk ik af en toe samen met uitgeverijen om vers geperste kookboeken uit te proberen. Uiteraard kies ik er wel die boeken uit waar ik meteen enthousiast van word. En dit is er zo eentje: Puur India van Meera Sodha. Haar eerste boek, Made in India, waar de culinaire wereld enorm lovend over was, is hier al enkele jaren immers een enorm succes.




En dat mag verbazen, want Indisch* en ik, dat klikte in het begin niet zo. Ik ging ooit, zo'n 20 jaar geleden, eens voor het eerst Indisch eten. Toen was dat nog echt exotisch en niet zo "mainstream hip" als nu. Maar niet alleen bleek dat Indisch voor mij belachelijk pikant te zijn, alle gerechten smaakten ook nog eens naar dat spul dat de tandarts vroeger op mijn tanden verstoof voor ze het spuitje gaf. De smaak van zeep eigenlijk. Ik snapte er niks van en moest gerecht na gerecht weer meegeven. Enkel de wel heel Indische dame blanche aan het eind mocht blijven staan.

Dat zeepspul bleek uiteindelijk koriander te zijn. Iets waar ik nog steeds de grootste moeite mee heb, omdat je net zo goed een bus Dreft over mijn eten kunt uitknijpen. Ondertussen weet ik dat ik net als veel andere mensen twee kopieën van het OR6A12-gen heb en dat dit mijn weerzin voor koriander verklaart. Maar het maakt wel dat ik veel exotische gerechten aan me moet laten voorbijgaan. En dat is voor iemand die onlangs krekels en wormen at behoorlijk frustrerend. Ik wil gewoon alles kunnen eten!

Maar Meera Sodha dus. Zij maakte de Indische keuken zo toegankelijk dat het voor ons de nieuwe patatten met worst is geworden. En bovendien kun je de korianderblaadjes en/of de chilipepers gewoon achterwege laten of apart serveren. Sinds mijn man eens kookte voor mij en vrienden en één grote chilipeper moest gebruiken, die niet vond in de winkel en dan maar zes (heel venijnige) kleintjes in het eten verwerkte, kijk ik trouwens heel streng toe op het gebruik van dat ding. Mijn lippen zwellen nog steeds op als ik aan dat moment terugdenk!

Heb je voor die Indische gerechten speciale ingrediënten nodig? Vaak wel, ja. Maar het meeste vind je tegenwoordig al gewoon in de supermarkt. En heb je echt iets heel speciaals nodig, dan lost een avontuurlijk uitstapje naar een Indische supermarkt in de stad dat probleem snel op. En het levert ook nog een mooi plaatje op in je keuken, met al die kleurrijke kruiden!




Nooit geurt het huis heerlijker dan wanneer er een prachtige mix van kruiden op het vuur staat te pruttelen. Sinds we de Indische keuken in huis haalden, is er zo'n wereld van aroma's en geuren voor ons opengegaan! Kardemom, oranjebloesemwater, komijn... Het was eventjes wennen aan die smaken, maar ze maken van koken zo'n avontuur! En bovendien is zo'n Indische curry in geen tijd klaar en worden restjes gemakkelijk ingevroren. 

Eten mijn kinderen mee? Soms. Je maakt de gerechten zo mild als je zelf wil, maar het blijft een uitdaging. Indisch wordt hier dan ook meestal op tafel gezet wanneer de kinderen er niet zijn.

Puur India is in tegenstelling tot Meera Sodha's eerste boek volledig vegetarisch. Ook interessant is de alternatieve indeling van gerechten volgens de categorieën 'Perfect voor beginners', 'Doordeweekse gerechten (binnen een half uur op tafel)', 'Voor in de lunchtrommel' enz. Verder staan er een paar nuttige tips in, zoals 'De ene chilipeper is de andere niet', iets wat we zelf met scha en schande ondervonden. Verder worden glutenvrije, zuivelvrije en veganistische maaltijden ook met symbooltjes aangeduid. 

Puur India wordt uitgegeven door Fontaine Uitgevers, telt 304 pagina's (130 recepten) en kost € 29,95.


*Indiaas voor mijn Nederlandse lezers.

donderdag 18 mei 2017

Welke kleur(en) kies je voor je ramen?

Ik zou er zelf nooit op zijn gekomen om hierover te bloggen, maar ik kreeg al meermaals de vraag welke kleur mijn ramen hebben. En eigenlijk heb ik daar nog wel iets interessants over te vertellen ...



Binnen verfden wij alle muren en vloeren in RAL 9010. Dat is een echt wit dat toch niet koel aanvoelt, zoals bijvoorbeeld 9016 (verkeerswit), maar dat ook niet gelig of zelfs rozig kan uitvallen zoals dat met 9001 (crèmewit) wel het geval is, afhankelijk van het licht. Het is een wit dat gewoon wit blijft, ongeacht de lampen die je gebruikt of het licht dat binnenvalt.





Maar voor de buitenkant van de ramen vonden wij 9010 net iets te "goedkoop" ogen. Daar wilden we wél het warme 9001 (crèmewit), omdat het licht buiten gewoon "eerlijker" en het risico op een ongewenst effect dus ook zo goed als nihil is. Bovendien gaat crème ook zo mooi samen met onze rode baksteen en de lijnen die onze geven sieren.

Maar dat was buiten de ramenverkopers gerekend. "Dat wordt nooit gedaan, mevrouw. Wie buiten crème pakt, pakt ook binnen crème". Uitleggen dat we niet de gewoonte hebben ons te conformeren naar de smaak van Jeanne met de pet had niet veel zin. Grijs/wit of groen/wit, het was allemaal geen probleem. Maar crème met wit combineren? Hoe durfden we!

Eén ramenverkoper stuurde ons de laan uit met de boodschap dat we het onmogelijke vroegen, een andere plakte daar verontschuldigend een lange technische uitleg aan vast, een andere belde de fabrikant om te vragen een uitzondering te maken. De ene fabrikant weigerde, de andere ging akkoord.

  
We kregen dus onze zin en hebben nu buitenschrijnwerk dat mooi bij de gevel past, terwijl we onze RAL 9010 binnen consequent konden doortrekken. Ook de houten vensterbanken en het lijstwerk werden in die tint geverfd, en dat levert een mooi, uniform resultaat op. De raamlijsten gaan op in het geheel, en dat is precies wat we wilden.

Voor de veranda kozen we trouwens antracietgrijs. De binnenkant is wit. Of wat had je gedacht? De houten voordeur kreeg een blauwgrijze kleur.

Ter info: onze ramen werden uiteindelijk geplaatst door Belisol. Ik weet eigenlijk al niet meer of we hiervoor een meerprijs betaalden ... Maar als het zo was, zal het alleszins niet veel zijn geweest.

Dus laat je niet afwimpelen en durf voor de keuze van je ramen gerust de platgetreden paden te verlaten!



donderdag 11 mei 2017

Snel en efficiënt opruimen: mijn tips!

Zo nu en dan krijg ik op Instagram de opmerking: "Amai, jouw huis ligt er altijd zo netjes bij!" Ik geef toe dat ik wel eens iets uit beeld schuif voor een mooiere foto, maar het klopt wel: mijn huis ligt er meestal wel heel netjes bij. Je kunt het zielig vinden, maar ik word gelukkig van een opgeruimd huis. Het opruimen zelf geeft me al een goed gevoel. Het maakt mijn hoofd leeg en ik merk dat ik daarna meer geduld heb. Winwin, all the way. Bovendien werk ik thuis, en ik functioneer gewoon beter in een ordelijke omgeving.



Mijn huisgenoten klagen niet over mijn opruimzucht. Integendeel, want ik ga gelukkig niet maniakaal te werk en ze zijn ook maar zelden iets kwijt. En eigenlijk is mijn man (bijna) even ordelijk. Nu de kinderen nog!

Hoe ik mijn huis zo netjes hou? Ik verklap je mijn 7 tips:

1. Ik heb een rommelmand. Ga dat nu niet googelen of zoeken op Bol, want ik heb dat woord zelf bedacht. Wat doe ik nu met die mand? Ik neem die eigenlijk regelmatig mee door het huis en steek er alles in wat niet in die kamer thuishoort. En als ik dan in de juiste kamer kom, lever ik die prul daar weer netjes af. Er ligt ook trouwens altijd een plantenspuit in, zodat ik onderweg mijn planten nog kan verzorgen. 's Avonds, wanneer ik mijn kinderen in bed stop, gaat de mand mee naar boven en laat ik de kinderen alle speelgoedjes die erin zitten weer op hun plaats leggen. Ik neem de mand weer mee naar beneden met de kleertjes voor de volgende dag in, samen met de vuile sokken en wikkels van meegesmokkeld snoepgoed die ik onder hun bed vond. 

Die rommelmand zit soms goed vol, maar dat is niet erg, want alle rommel is geconcentreerd op één plek. Hou er wel rekening mee dat de bodem al snel verdwijnt onder een laag schroefjes, legoblokjes en elastiekjes. Ook handig: je poetsvrouw weet waar ze naartoe moet met alle prulletjes die ze op haar weg tegenkomt. En krijg je bezoek op een moment dat het huis er ontploft bij ligt? Dan gooi je alle rommel snel in de mand!

Je kunt hiervoor eender welke mand gebruiken, maar ik koos voor een decoratieve bolgamand. De mijne (zie foto) vond ik op een marktje in de Dordogne, maar je vindt ze bijvoorbeeld ook bij Dille & Kamille, in verschillende kleurtjes.

2. Ik installeerde pauzesoftware op mijn computer: deze tip is vooral nuttig voor wie net als ik thuis werkt. Nadat ik mijn schouder vorige zomer compleet blokkeerde door steeds weer te lang aan mijn computer te zitten, installeerde ik Workrave. Dat werkt zo: om de 40 minuten laat mijn computer me weten dat het weer tijd is voor een pauze van 10 minuten (hoewel je dit ook anders kunt instellen). In die tijd doe ik weer iets nuttigs in het huishouden: ik stofzuig, ik hang de was op, geef de planten water of dweil de gang. De pauze is niet verplicht, dus je computer blokkeert niet, maar ik neem ze wel consequent, want voor je het weet zit je uren op die stoel. Je verschiet ervan hoe snel die 40 minuten omvliegen!

3. Hou het aanrecht vrij en maak de bedden op. Dat motiveert om ook de rest van de kamer netjes te houden. Zolang je aanrecht een oorlogszone lijkt, zul je ook niet snel geneigd zijn de rest van de kamer op te ruimen. En trouwens, een maaltijd bereiden aan een overvol aanrecht ... Ik zou daar stress van krijgen!

4. Vouw gedroogd wasgoed, met uitzondering van hemden en bepaalde jurkjes, gewoon op zonder ze te strijken. Ze zitten vol kreuken wanneer je ze opvouwt, maar je zult zien dat ze later strak uit de kleerkast komen! Tonnen tijd heb ik me daar al mee bespaard en ik hoef niet tegen bergen wasgoed op te kijken.

5. Kleef een sticker 'Geen reclamedrukwerk' op je brievenbus. Het is beter voor het milieu, en reclameblaadjes blijven toch altijd liggen omdat ze nog "gelezen" moeten worden.

6. Lees 'Opgeruimd!' van Marie Kondo. Het helpt je afstand te doen van overbodige spullen, zet je aan het denken en verandert je hele kijk op bezittingen.




7. Hang een organizer aan de voordeur, waar je sleutels, je zonnebril, je portemonnee enz. in kunt achterlaten. Vooral voor mannen is dit handig, want die hebben meestal geen handtas en laten die dingen overal rondslingeren. In mijn bakje ligt een tube zonnecrème en een lippenstift, voor die snelle retouches voor je de deur uit gaat. De kinderen kregen geen bakje, die laten alles toch gewoon rondslingeren. Tsk. Ik vond dit wandrekje bij Maisons du Monde (aangenaam verrast tijdens mijn laatste bezoek, want ik was geen fan). Het brievenhoudertje komt van & Other Stories (zwaar fan).

Oei, mijn 40 minuten zijn om! Ik moet je laten ...

 

donderdag 4 mei 2017

Al twee jaar ...

Precies twee jaar geleden, op 4 mei 2015, trokken wij met ons hele hebben en houden naar ons huidige huis. Ik kan niet geloven dat we hier al 2 jaar wonen! En wat ik me ook afvraag: ga ik me hier ooit meer thuis voelen dan nu al het geval is? Want dit huis voelt nu al zo keihard aan als thuis dat dat gevoel volgens mij niet sterker kan worden. Gek toch, hoe zo'n vreemd huis, met een vreemde geur en vreemd behang aan de muren, waarop je door de nicotinevlekken nog precies kunt zien waar de kaders hingen, volledig van jou kan worden. Dat dit huis twee wereldoorlogen heeft meegemaakt, dat hier waarschijnlijk mensen zijn gestorven en geboren ... Na twee jaar staan we daar amper nog bij stil en is dat huis volledig van ons geworden (toegegeven, ook wat van de bank), steken we het stukje bij beetje vol met eigen herinneringen.


Die 4e mei was het huis op het nippertje instapklaar geraakt. Enkel de spoelbak en de kraan werden nog op de verhuisdag in ons keukenmeubel geplaatst. Ik kreeg die dag ook een telefoontje van mijn beste vriendin, met het prille nieuws dat ze zwanger was van haar derde kindje. En nu kruipt datzelfde kind door mijn kattenluik zodra hij maar even de kans krijgt ... Twee jaar geleden al!


In die twee jaar openden we ook nog eventjes een concept store, kwamen we met ditzelfde huis op tv en stonden onze gang en kat op de cover van een magazine. Een gang die er iets meer dan twee jaar geleden nog compleet anders uitzag! Wat kan er op twee jaar veel veranderen! Moest je 't allemaal op voorhand weten ...

Liever niet eigenlijk!


vrijdag 28 april 2017

Speelkamer wordt chillkamer wordt tienerkamer

Een huis met 7 grote slaapkamers en maar 2 kinderen. We hadden dat beter anders gepland. Dat wil dus zeggen dat we 4 kamers op overschot hebben hier. Eén daarvan werd ons vertaalkantoor, een tweede mijn naaikamer, een derde een logeerkamer en een vierde, heel grote kamer werd de speelkamer. Hier zie je wat we daarvan maakten. Het werd een heerlijke, kleurrijke ruimte met centraal een grote speeltafel en tegen de muur een lange tekentafel en kasten vol spelletjes en boekjes. Kortom, een droom voor kinderen!

Voor echte kinderen dan. Want ik ben gezegend met nageslacht dat niet kan spelen. Hoe dat komt, begrijp ik nog steeds niet. Misschien was er altijd al te veel speelgoed, want ik kocht al Playmobil toen ze nog niet eens geboren waren. Een speelkamer vol speelgoed dus, maar zonder kinderen in. Behalve als er vriendjes komen spelen. Dan hebben al die kinderen welgeteld 10 minuten nodig om die hele kamer op zijn kop te zetten en alle spelletjes en puzzels uit hun doos te halen. Oorlogsgebied is er niets tegen. Om over de Lego nog maar te zwijgen! Knappe legocreaties heb ik hier nooit gezien, maar je kunt niet door die speelkamer lopen zonder dat de Lego tussen al je tenen zit. Dus we waren het hier wel zat, die rommelige kamer die eigenlijk geen enkel nut had.

En dan was er nog iets. Onze tv - dat grote, lelijke zwarte gat - hing in ons kantoor, omdat daar ook een zetel staat. Het gevolg is dat ik vaak moest werken met de enerverende geluiden van Cartoon Network op de achtergrond, en kinderen die om de 3 minuten van hangpositie veranderden. Ik wou het onding het liefst nog gewoon buitengooien, maar stuitte steeds op hevig protest bij manlief en zeker de kinderen.

En toen ging er een lampje branden.

Je raadt het al. Wij hebben de tv verbannen naar de speelkamer, die June ondertussen heeft omgedoopt tot 'chillkamer', terwijl Elliot 'tienerruimte' verkiest. Hier kunnen de kinderen naar schreeuwerige programma's kijken en xboxen zonder ons op de zenuwen te werken. Hier kunnen ze binnenkort met vriendjes "hangen", giechelen en roddelen. 

De speeltafel verhuisde naar de kleuterschool, we brachten bakken vol met speelgoed naar de zolder (mijn kleinkinderen kunnen maar beter brave spelers zijn!) en we gingen bij Ikea shoppen naar een comfortabele zetel met loungestoel, een leuk tapijt, speelse kussens en een salontafeltje.







In ons kantoor is het nu heerlijk rustig ... Waar de tv hing, hangt nu een groot doek waarop ooit een oude filmposter werd gekleefd. De enige die er nog in de zetel hangt, is de kat.
 

Maar je mag eens raden waar wij de laatste week heel vaak samen hebben gezeten, ruziënd om wie in de chaise longue mocht zitten ... Sterker nog: ik lig er nu in te bloggen, terwijl mijn man aan dat piepkleine bureautje zit te werken en zieke June naast me naar tv kijkt. Deze kamer voelt aan als de woonkamer van een jong, startend gezin met kleine kindjes, en het is hier leuk vertoeven.

Blij is mijn oudste daar niet zo mee, want "dit was toch hun tienerruimte??" Maar ik beloof je dat ik er niet bij zal komen zitten wanneer je hier later met je vrienden zult zitten, Elliot! Ik zal alleen om de vijf minuten komen vragen of je iets nodig hebt, goed?


zaterdag 22 april 2017

Een keuken met een ziel

Ik leerde Christel zo'n 15 jaar geleden kennen in de les notenleer. Van die noten blijft er niet veel meer meer over, maar ik heb aan die lessen wel een prachtige vriendin overgehouden.

Ze woont in een mooi stukje Limburg, en vorige week verwachtte ze ons voor een lekkere paaslunch. Die lunch bereidden zij en haar man in een keuken die ons jaren geleden toonde dat keukenmeubels niet per se uit een keukenwinkel hoeven te komen. Je kunt er eindeloos creatief mee zijn, en de meubels kunnen echt overal vandaan komen. Een must in zo'n ruimte is uiteraard een fornuis met flink wat karakter, zoals hier de Aga. 

Je boet misschien een beetje in aan comfort, al heb ik daar zelf geen last van in mijn eigen 'out of the box' keuken, en je lades glijden misschien niet vanzelf weer op hun plek ... Maar je krijgt er wel een keuken met een ziel voor in de plaats. Kijk even mee in de hare.







Maar dit is niet haar enige keuken ... Hou je vast, want dit wordt er eentje om jaloers op te zijn!



Dit is inderdaad een buitenkeuken, mét een professionele pizzaoven waarin Christel de lekkerste pizza's bakt. We kijken al uit naar de volgende pizzaparty op hun terras deze zomer!

maandag 17 april 2017

Uitstapje: de rommelmarkt van Waterloo

Dat rommelmarktjes "doen" een hobby is, had je vast wel al gezien aan mijn interieur. Wijkrommelmarkten zijn leuk en gezellig, en je kunt er voor weinig geld nog wel iets leuks vinden. Maar als je echt een slag wil slaan, zul je er heel vroeg bij moeten zijn. En laat vroeg opstaan nu niet zo'n passie zijn ...

Die unieke spulletjes die er heel vroeg uit worden gevist, vind je elke zondag terug op onze favoriete rommelmarkt in Waterloo, die zelfs internationale faam geniet. Hier geen tweedehands kinderkleertjes, maxi cosi's of modern speelgoed, maar echte schatten. Het nadeel is wel dat je al wat dieper in de geldbuidel zult moeten tasten, maar je vertrekt dan ook naar huis met waardevolle stukken. Enne ... afpingelen blijft een ongeschreven regel op rommelmarkten! Je moet het alleen durven.

Wij vonden er onlangs verschillende kramen met zilver. Ik droomde al langer van een zilveren bestek, maar ik vond ofwel niets naar mijn smaak, of het was veel te duur en zat in zo'n koffertje dat de prijs optrok en dat ik niet eens nodig had. Bovendien wilde ik die echte oude, vintage look die je niet vindt bij nieuw bestek. Voor het geheel dat je hieronder links ziet (2 x 8 messen, 8 lepels, 8 vorken, 12 lepeltjes en 12 dessertvorkjes) betaalde ik 115 euro, zonder afpingelen. Je kunt je bestek ook naar believen combineren, dus je zit niet vast aan een set. Ik stelde mijn eigen schat samen en liep de hele dag op wolkjes!


Een paar sfeerbeelden van de rest van de markt.














Waar vind je deze markt? Op de parking van de Carrefour in Waterloo (Chaussée de Bruxelles 29). Je zit hier trouwens vlak bij de leeuw. Dus als je van ver moet komen, maak je er ineens een daguitstap van!

Wanneer? Iedere zondag, het hele jaar door!

En nog een tip: je maakt zilver gemakkelijk schoon door een vel aluminiumfolie op de bodem van je gootsteen te leggen, daar heet water in te laten lopen, sodakristallen toe te voegen en je bestek daar even in te laten weken. Na 5 minuten blinkt je zilver weer!