dinsdag 22 november 2016

De planten in mijn huis

Planten zijn bij mij nooit zo'n succes geweest ... Tot ik hier kwam wonen! De witte muren en hoge ramen doen wonderen voor het plantenleven hier in huis. En dat is niet het enige voordeel van dat witte canvas: de planten vallen op en de blaadjes geven al dat wits een frisse en toch warme toets.

Een overzicht van de planten in mijn huis ...

In de leefkeuken richtten we een heus plantenaltaar in. Je ziet hier vooral vetplantjes en cactussen, waar je maar weinig omkijken naar hebt. Hun dikke blaadjes en stelen houden veel vocht vast, waardoor ze langere tijd zonder water kunnen.



Onderaan plaatste ik een bananenplant. Hij heeft veel licht nodig en verhuist in de zomer dan ook naar het terras. De cactus ernaast is echt een pronkstuk, maar wees er heel voorzichtig mee, want hij is extreem giftig!





Op het aanrecht staan een Schefflera en een varen. De koperen pot vond ik in de Kringwinkel en past mooi bij het aanrecht en de plant zelf. En uiteraard mogen ook kruiden niet op het aanrecht ontbreken.

Kruiden doen het trouwens uitstekend in de veranda, waar ze veel licht krijgen. De potten, die in de zomer op het terras staan, kregen een plaatsje op de vloer.


In de keuken staat ook een Watercacao die in korte tijd flink is opgeschoten. Ernaast een al behoorlijk oude Zamioculcas in erbarmelijke staat, maar ik kan me er niet toe brengen het beestje buiten te gooien. Ook gieters krijgen hier een opvallende plek in huis. Dit goudkleurige exemplaar komt van Sissy Boy.


We zijn heel blij dat er in de gang plaats genoeg is voor wat planten. Ze scheppen bij het binnenkomen meteen zo'n warme sfeer! We vonden een verweerd, afgedankt tafeltje op de stoep, namen het mee naar huis en maakten er een plantentafeltje van. Deze Gatenplant (Monstera) komt van Dille & Kamille. Ze is de laatste tijd helaas flink uitgeschoten en heeft er eigenlijk al beter uitgezien. Wie weet hoe dat komt, mag me dat altijd vertellen.



Op de overloop staat een Lepelplant (Spathiphyllum) die hier maar weinig eisen stelt. Eronder een speels gietertje, ook van Sissy Boy.


Ook in de slaapkamer staat een Watercacao.



Mijn grote favoriet onder de planten is de Ficus Lyrata (foto hieronder). Hij kan uitgroeien tot een flinke boom, en dat is dan ook het plan hier. Zijn wortels groeien trouwens door zijn plastic pot, dus verpotten staat hoog op de agenda. En dan kan hij aan zijn Grote Klim beginnen!




Ook op mijn bureau staat een gemakkelijk te onderhouden Dikplant. Uit onderzoek blijkt trouwens dat planten op kantoor een heel positieve invloed hebben op de creativiteit en de werkprestaties. Ik wou dus geen enkel risico nemen en zette er een joekel van een plant neer!



Ik vond veel van mijn planten bij Ikea, Dille & Kamille, Sissy Boy maar ook Aldi. Ga ook eens in de Kringwinkel kijken voor leuke potten!



zondag 13 november 2016

Nuttige tips voor reizen naar de VS

Ik had nog één postje over Amerika klaarstaan. Deze algemene tips had ik twaalf jaar geleden, vóór mijn eerste reis naar de VS, heel graag gelezen. Want hoewel je een Westerse reis maakt en veel dingen vertrouwd lijken, houden Amerikanen er soms heel andere gewoonten op na!



Parkeren

Ga je naar een restaurant en hoop je op de parking van dat restaurant te parkeren? Dan mag je je autosleutels aan een valet overhandigen, die je auto 3 meter verder voor jou parkeert en een royale fooi in ontvangst neemt. Dat gaat zelden om een grote parking, dus naast het scheppen van nutteloze banen zie ik er echt het voordeel niet van in. Integendeel. We kwamen ooit eens uit een restaurant met valetparking en wilden gaan slapen, maar moesten in de rij gaan staan omdat de valet eerst nog drie andere auto's uit hun parkeerplaats moest rijden. En dat terwijl je gewoon gratis en vlakbij op straat kunt parkeren!

Parkeer je in de hoofdstraten van een stad, dan moet je meestal geld in de parkeermeter steken en om de twee uur terugkomen om bij te vullen. Maar ga je in een zijstraat staan, is het ineens weer gratis. Amerikanen maken het zich graag heel gemakkelijk en hebben daar soms veel geld voor over!

Fooien

Het is gebruikelijk om in restaurants een fooi te geven. Obers krijgen er immers maar een heel klein loontje en moeten het voor hun levensonderhoud vooral van fooien hebben. Afhankelijk van je tevredenheid ligt die tussen 15 en 25% van je rekening. Twintig procent is een mooi gemiddelde dat zij vaak ook zelf 'ter info' op hun rekening vermelden of in sommige gevallen zelfs automatisch aanrekenen. Moet je het eten zelf gaan halen (denk aan een hamburgerketen), dan hoef je geen fooi te betalen, al staat er wel vaak een fooienpot aan de kassa. Ook taxichauffeurs en  schoonmaaksters en bell-boys in een hotel/motel verwachten een fooi.

Doggy bag

Doggy bags zijn heel gangbaar in de VS. En daar kunnen wij nog iets van leren! Zelfs heel dure restaurants hebben doggy bags met hun logo op. Er eentje vragen is dus helemaal niets om je voor te schamen. Ik heb al meerdere mensen met pizzakorsten naar huis zien vertrekken!

Gratis water aan tafel

In de VS krijg je standaard gekoeld, plat water aan tafel, soms compleet met ijsblokjes en een schijfje citroen. Volledig gratis. Daarnaast kun je uiteraard ook een ander, betalend drankje bestellen. Wil je het bij water houden, dan is dat ook prima. De ober komt je glas trouwens regelmatig bijvullen.

Heb je trouwens niet zo'n grote honger en wil je een gerecht delen met je tafelgenoot? Geen ober die zijn wenkbrauwen zal fronsen! 

Cilantro & arigula

Je ziet deze woorden regelmatig op menukaarten staan, en het lijkt iets heel exotisch, maar eigenlijk is cilantro gewoon koriander en kennen wij arigula (spreek uit: erikjula) als rucola of raketsla.

How are you?

Als je in de VS een restaurant of winkel binnenstapt, begroeten obers/verkopers je enthousiast met een "Hey guys, how are you today?" of een variant daarop. Tijdens onze eerste reizen gaven we daar uitgebreid antwoord op: "Oh, we are great, thank you, enjoying the sun, the weather is so much better than in Belgium, and how are you?" Ondertussen hebben we door dat je gewoon "Good, thanks" antwoordt en verder je mond houdt.

Carpool lane

Op sommige snelwegen heb je helemaal links een carpoolstrook. Daar mag je rijden als je met minstens twee personen in de auto zit. En omdat er veel minder auto's op die strook rijden, vooral in de spitsuren, kom je op die manier veel sneller vooruit als je met iemand anders reist!




zondag 6 november 2016

Mijn tips voor Los Angeles

Los Angeles is na New York de grootste stad van de VS. Je hebt dus niet alleen een auto maar ook flink wat tijd nodig om door het drukke verkeer van de ene kant naar de andere te geraken. Winkels of restaurants liggen hier maar zelden gegroepeerd, dus een namiddagje "slenteren door LA" is hier niet mogelijk.

Waar verblijf je het best als je een reis naar the city of angels plant? Ik raad je Santa Monica aan. Je zit aan het strand, de sfeer is veel relaxter, je kunt er met een fiets al gemakkelijker rondrijden (al dan niet via het strand) en je hebt hier verschillende toffe winkels/restaurants samen liggen. Van hieruit kun je ook gemakkelijk een daguitstap maken naar de andere wijken van LA (er is een bus die helemaal naar downtown LA rijdt), Malibu enzovoort.

Slapen

Zoek een hotelletje of Airbnb in de buurt van Abbot Kinney of Main Street, de hoofdstraten met veel restaurants en winkeltjes. Dan heb je niet telkens gemotoriseerd vervoer nodig om te gaan eten. Abbot Kinney wordt in de pers vaak "de coolste straat in de VS" genoemd. Het is inderdaad een heel hippe straat, maar als je de trendy buurten in onze grote steden kent, zul je niet snel onder de indruk zijn. Als dit de coolste straat van Amerika is, dan moeten die Amerikanen nogal onder de indruk zijn van onze "compacte" steden met hun vele leuke winkeltjes en andere handelszaken!

Shoppen

In Santa Monica zijn dat de bovengenoemde straten, en Third Street Promenade voor de populaire merken (vergelijk met Nieuwstraat of Meir). Voor de dure merken moet je in Rodeo Drive in Beverly Hills zijn, voor hippe labels in Melrose Avenue. Maar omwille van de uitgestrektheid en het versnipperde karakter van de stad bleven we op shoppingvlak wat op onze honger zitten.

Doen en zien

Er is natuurlijk enorm veel te zien en te doen in Los Angeles. Maar wie hier voor de eerste keer is, kan ik al zeker dit aanbevelen:
  • Het Hollywood Sign moet je gewoon gezien hebben. In het echt zijn de beroemde letters heel indrukwekkend. Ga hiervoor naar Deronda Drive in West-Hollywood. Onze eerste Airbnb lag trouwens op het hoogste punt van die straat.
  • Ga hiken in Griffith Park. Je hebt in LA veel hiking trails, maar deze is niet te lang en het uitzicht is fantastisch. Parkeer je auto aan het Greek Theatre en neem daar het pad naar boven.
  • Doe een tour in een van de filmstudio's van Los Angeles. Ik schreef er hier al een stukje over.
  • Maak een fietstocht met of zonder gids. Tips voor zo'n tochtje vind je hier.
  • El Matador Beach in Malibu is een prachtig strand met een gratis parking. Je gaat met trappen naar beneden en loopt langs en onder prachtige rotsformaties. In het hoogseizoen kan het hier wel heel druk zijn.


  • De kleurrijke woensdagmarkt in Santa Monica, in Arizona Avenue, in de voormiddag. Je doet hier de ene ontdekking na de andere! Heel exotisch hier zijn de "Brussels sprouts".


  • Bezoek de Venice Canals, een wijk aangelegd door Abbot Kinney, die de sfeer van Venetië ademt.
  • Ga fietsen op Venice Beach. Er kronkelt een fietspad over het hele strand en je kunt hier genieten van het prachtige uitzicht, de relaxte sfeer en de kleurrijke bevolking met vaak een flinke hoek af. Helaas kamperen er ook veel daklozen op dit strand. Je vindt er ook het bekende Muscle Beach en een skatepark. En neen, dat ben ik niet op de foto hieronder. Een van die tieners stak zelfs zijn middelvinger naar ons op omdat we blijkbaar al te oud worden bevonden om daar foto's te komen maken!




  • Farmers Market is een permanente markt en een gezellige plek waar je verse producten vindt en kunt eten aan de vele kraampjes.
  • Van de Santa Monica Pier en zijn pretpark ben ik zelf niet zo'n fan, al wil je 't wel eens gezien hebben. Malibu Pier vind ik dan wel weer heel leuk. Je kunt er ook iets eten of drinken. Bovendien neemt het je een stukje mee op Pacific Highway, dat met zijn uitzicht over de oceaan al een sensatie op zich is.

Eten

Oei, waar moet ik beginnen? In deze immense stad kun je jaren wonen en elke dag ergens anders gaan eten. Ik moet me dus beperken tot de zaken waar ikzelf lekker heb gegeten en terug zou gaan.

Ontbijt/brunch: Rose Café en The Butcher's Daughter zijn mijn favorieten in Santa Monica, maar ontbijten kun je op heel veel plaatsen!


Lunch/diner
In Santa Monica: Salt Air, Stella Barra, M Street Kitchen en JINYA Ramen Bar vielen bij ons in de smaak, maar het aanbod goede restaurants is hier heel groot. Wij vonden het hier ook veel gemakkelijker om "op goed geluk" een lekkere maaltijd te vinden dan in New York. Veel locals zullen je hier aanraden om bij Gjelina te gaan eten. We probeerden er een paar jaar geleden tevergeefs binnen te geraken, maar afgelopen donderdag is het dan toch gelukt. Helaas. Het is er heel druk en luid, en voor 20 dollar kreeg ik er een "hoofdgerecht" bestaande uit zes penne (6!!!) in een plasje botersaus. Het is me dus een raadsel waarom dat hier altijd vol zit.

Chique (en dure) restaurants waar je ook celebrities kunt spotten: Craig's (Melrose), Nobu (Malibu), The Ivy (Beverly Hills). Tijdig reserveren (en centjes sparen) is een must, maar het is wel een leuke ervaring.

De betere hamburgerketens: In-N-Out Burger, Shake Shack en Johnny Rockets.

Tussendoortjes: donuts van Blue Star (Abbot Kinney) en zeker het ijs van Salt & Straw, dat zijn hoorntjes vers bakt en unieke smaken (wat dacht je van olijf & geitenkaas?) aanbiedt.

Naar de zonsondergang kijken met een glaasje: op het dak van Hotel Erwin (jong en hip) of op het terras van Hotel Shutters on the Beach (chic). Een tafeltje reserveren is altijd een goed idee voor dit moment van de dag.

Teleurstellingen die toch in veel gidsen worden aanbevolen 

We maakten een uitstapje naar Santa Barbara (best wel leuk) en reden door naar Solvang, een "Deens stadje". Amerikanen komen hier voor de zogenaamde Europees-Scandinavische sfeer, maar voor echte Europeanen is dit gewoon één grote grap. Bespaar je dus de tijd en de moeite!

The Hollywood Walk of Fame (Hollywood Boulevard) is geen chique, door palmbomen omzoomde laan. Want zo zag hij er altijd uit in mijn fantasie. Het is een doodgewone, vuile straat vol creeps die je met hun imitaties geld proberen af te troggelen.

In een volgende blogpost geef ik je nuttige, algemene tips voor wie de VS voor de eerste keer bezoekt, en dan sluit ik dit Californisch hoofdstuk zo stilletjes aan af.
  

 

zaterdag 29 oktober 2016

De filmstudio's in Hollywood

Wie naar LA reist, kan niet om de filmindustrie heen. En wat is er leuker dan achter de schermen kijken van studio's met ronkende namen zoals Universal, Warner Bros, Fox en Paramount? Maar welke kies je als je in Tinseltown bent? Wij bezochten er tijdens onze vorige reizen al twee en mochten gisteren ook Paramount van ons lijstje schrappen.


De eerste studio die we hier enkele jaren geleden bezochten, was Warner Bros. Je bezoekt de studio's in een soort van groot uitgevallen golfkarretje met gids. Deze was mijn favoriet omdat ik een grote fan ben van Friends. Ik zat zelfs in hun zetel in Central Perk! Ook fans van The Gilmore Girls kunnen hier hun hartje ophalen. Je ziet er ook het stadhuis met de klok waar de professor van Back to the Future aan heeft gehangen.

De vorige keer bezochten we Universal Studios. Nadeel aan dit park is dat je de toegang tot het pretpark moet betalen om de tour te kunnen doen. En daar hangt een stevig prijskaartje aan. Maar deze tour is echt de moeite! Alles wordt erbij gesleurd: een King Kong in 3D die je karretje in de lucht tilt, een metrostation in een aardbeving met bijhorende overstroming (heel zielig als er kleine kinderen bij zijn, want die doen het in hun broek van de schrik), een regenbui en een nieuwe overstroming in een primitief dorpje (met grote sproeiers boven je hoofd), het pas neergestorte vliegtuig van War of the Worlds, in honderdduizend stukken, waar nog rook uit komt ook, het huis van psycho, met Norman die je met een mes achterna komt (gillen, man!!!) ... Maar net als in alle studio's ook nagebouwde steden die dienstdoen als sets en zelfs Wisteria Lane! Die straat was tijdens ons bezoek helaas afgesloten voor werken en ik heb ze dus slechts in de verte gezien... Ik heb dat nog altijd niet helemaal verwerkt.

En gisteren deden we dan Paramount. Deze was leuk, maar voor mij persoonlijk iets minder interessant omdat de series/films die er worden of werden gefilmd me niet echt bekend zijn. Voor sensationele effecten moet je hier ook niet zijn, maar je krijgt wel een gids die 2 uur lang een boel anekdotes vertelt terwijl je de verschillende sets en decorstukken bezoekt.

Wat hier wel leuk is, is dat je mag rondlopen in het decor 'New York'. Onder begeleiding uiteraard. Je wordt hier geen moment alleen gelaten.



Hierboven zie je het gebouw van Mad Men.


Dit is een leuke. Stel dat ze een film maken met Tom Cruise (klein) en Nicole Kidman (groot) in de hoofdrol, dan zal Tom door de linkse voordeur naar buiten komen en Nicole door de rechtse, zodat ze even groot lijken. 't Zijn slimmeriken daar in Hollywood!


De high school van Glee. En net als elk gebouw in dit New York is ook dit van kunststof gemaakt. De bakstenen klinken hol als je erop klopt. De ramen zijn van suikerglas.


De bushalte uit de aflevering van Friends waar Joey en Chandler een baby vergeten op de bus.


We zaten in de studio's waar Dr. Phil en The doctors worden opgenomen en liepen ook door de set (een strandhuis) van Grace and Frankie. Een foto van de set zelf nemen, is verboden.

Welke studio je bezoekt, hangt dus een beetje af van je favoriete series en films, maar voor sensatie en veel verhalen achteraf moet je beslist in Universal zijn.

vrijdag 28 oktober 2016

Bel Air kan mij krijgen

Gisteren gingen we fietsen in Beverly Hills en Bel Air. Die eerste wijk hadden we al gezien en is indrukwekkend genoeg, maar Bel Air ... Bel Air kan mij krijgen!

We hadden fietsen gehuurd bij Bikes and Hikes en kregen een gsm mee om op ons stuur te plakken, waarop een gps stond en de stem van ene Danny die ons van de nodige uitleg voorzag onderweg. Over wie waar woont, en wie zijn lijk door welke poort naar buiten werd gedragen enzovoort ...



Ik besefte helaas ook waarom er Hills achter Beverly staat, en leerde proefondervindelijk het verschil tussen een voorrem en een achterrem, liggend tussen de paradijsvogelbloemen. Maar het was voor de rest heel leuk, al zien mijn benen eruit als die van een kleuter.

En als je onderweg pipi moet doen, dan doe je dat gewoon daar waar George Michael wegens niet zo proper gedrag werd opgepakt destijds.


We zagen ook veel huizen die voor Halloween waren versierd. Speciaal voor mijn kindjes volgen hier een paar foto's. Let vooral op die grote poes op het dak, met een kop die van links naar rechts bewoog.


Dat laatste huis werd ooit gebouwd op een set, voor een verfilming van Hans en Grietje. Maar de film ging uiteindelijk niet door en het huis werd afgebroken en in Beverly Hills neergepoot. De eigenaar staat bekend om zijn legendarische Halloweenfeestjes.

Vandaag nog meer bewolking in LA. 't Is toch niet hetzelfde, die palmbomen tegen een grijze hemel ...

donderdag 27 oktober 2016

Los Angeles: dag 1

Hier zitten we dan, in Los Angeles. Derde keer nu. De eerste keer duurde drie dagen omdat we toen via Big Sur ook San Francisco bezochten. De tweede keer bleven we een week in Santa Monica, deze keer doen we 5 dagen Hollywood, en 5 dagen ons favoriete Santa Monica.

En daar zitten we nu dus, in Hollywood. We kwamen in onze Airbnb aan met onze huurauto, reden de bocht om en dat Hollywood Sign doemde ineens op. Bleek dat dit de straat is waar we vijf jaar geleden naartoe waren getrokken omdat je hier het dichtst bij de beroemde letters kunt komen.


We raakten na een wandelingetje zelfs zo dichtbij dat het ding niet eens op onze selfie paste.


Het uitzicht vanop ons terras is al even indrukwekkend: we kijken uit over de Hollywood Hills, op Griffith Observatory en downtown LA. 's Avonds is dat een ongelooflijk zicht dat er op foto helaas compleet belachelijk uitziet. Ik doe dus geen poging. Je zult me gewoon moeten geloven.

Gisteren, onze eerste dag, was het prachtig weer. Dat is hier eigenlijk altijd mooi weer, in de Sunshine State, maar als wij hier zijn, dan regent het. Dat was vorige keer zo, en dat is nu niet anders. Gisteren zei het weermannetje op tv dat er een 'unprecedented' depressie boven Los Angeles hangt en dat het de komende dagen zal regenen en veel frisser wordt. De depressie vertrekt weer ... wanneer wij vertrekken. Natuurlijk. California heeft die regen hier wel verschrikkelijk hard nodig. En het risico op brand is hier heel groot. Maar waarom altijd als wij hier zijn? Wat doen we fout?

We profiteerden van die mooie dag om ons uitzicht te beklimmen: de berg en het park naar Griffith Observatory. We parkeerden onderaan, ik stapte uit en stond oog in oog met een coyote! Als een kind zo blij, ik! En maar kirren. En foto's trekken, rap naar een Amerikaan lopen om te vragen of coyotes mensen opeten (alleen katten en kleine honden, zo blijkt), en dan rap terug om van dichterbij nog een foto te maken.


En op datzelfde moment - je gelooft het nooit - zag ik een kolibri (hummingbird)! En een reuzencactus, allemaal rond de auto! En dat was dus allemaal in mijn eerste uren vakantie, he. Het kon vanaf toen eigenlijk alleen maar bergafwaarts gaan, maar neen hoor: we gingen bergopwaarts! Gezwind hikete ik in mijn sportkleren dat pad op, want ik had al zo vaak op tv gezien hoe dat moest daar.


Onderweg zagen we ook nog een Hollywoodpeckertje dat heel schoon voor onze ogen tegen een boom ging zitten tikken. Kijk, van zo'n dingen word ik dus heel gelukkig. En ik moest daar niet eens voor betalen.


Boven was het genieten van een onbetaalbaar uitzicht over de stad en de heuvels.




En zoals ik al schreef, beste Instagram-volgertjes en Katrien in het bijzonder, is dat dus geen legging wat ik daar aan heb. Ik zou niet durven. Mijn man lachte me 's morgens uit toen ik mijn hiking gear aantrok. Wacht maar, dacht ik! En eenmaal op die berg mocht ik hem en zijn poloke uitlachen. Want wie hier komt, doet dat in hiking gear. En met een hond, want wat moet je anders gebruiken om je armspieren te trainen?



Op en neer ging dat hondje. En te zien aan de manier waarop het erbij hing, was dat precies zijn dagelijkse lot.


Om het allemaal nog wat pittoresker te maken, stonden daar ook twee schoolbussen.

In de namiddag ging het haar het Getty Center. Want daar moesten we toch ook eens geweest zijn. We bewonderden er beroemde kunstwerken - Van Gogh, Degas, Ensor, Monet - you name it, ze hingen er!





Maar in die donkere expositieruimte sloeg helaas ook de melatonine genadeloos toe. Je ziet het op de foto hierboven gewoon gebeuren. Zolang ik in de zon liep had ik compleet geen last van de jetlag, maar daar in dat kunstlicht sloeg 'm dan keihard toe. Ik heb me door de rest van de dag gesleept en ben 's avonds net niet in mijn pizza in slaap gevallen.

Los Angeles ontwaakt hier. Vandaag zou het zwaarbewolkt worden, maar toch nog 26 graden. We gaan er waarschijnlijk van profiteren om fietsen met gps-gids te huren, want verbranden wordt moeilijk vandaag.

Tot later!

dinsdag 18 oktober 2016

As we speak

't Is een beetje stilletjes op mijn blog, maar daar komt dra verandering in, ik beloof het!

Ik denk altijd dat ik in de zomer meer te bloggen heb, maar dat blijkt dan juist niet het geval te zijn. Dan ben ik druk bezig met vegeteren op mijn terras.

Ik heb veel blogideetjes, maar nu even geen tijd om er ook werk van te maken. Daarom deze snelle 'As we speak', voor een stand van zaken:

1. Over precies een week zit ik in een vliegtuig op weg naar Los Angeles. We zijn daar zo'n beetje een tweejaarlijkse gewoonte van aan 't maken, mijn man en ik, want 't is daar gewoon keileuk: de zon schijnt er altijd, de palmbomen zijn kilometers lang, we mogen weer eens Engels spreken en mijn kinderen zitten aan de andere kant van de wereldbol*. Al is dit waarschijnlijk de laatste keer met z'n tweetjes, want ze verkondigen nu tegen iedereen die het horen wil dat "mama en papa lekker naar Amerika gaan en wij mogen niet mee". Over twee jaar vliegen die twee dus mee, denk ik. En dat is misschien maar goed ook. Dan hoef ik niet meer in tranen uit te barsten bij het zien van de Pacific Ocean, want op de een of andere manier wrijft die zee me telkens weer in mijn gezicht dat mijn kinderen zo ver weg zijn, 9 uur verder begot, waardoor ze wel in een andere dimensie lijken te leven. Ik wens ze thuis vaak naar een andere dimensie, maar op zo'n moment wil ik ze gewoon dicht bij mij. De volle 5 minuten ...



Dus als het wat meevalt met de wifi daar in de Hollywood Hills mag je je binnenkort aan regelmatige vakantieavonturen verwachten, tenzij daar grote bezwaren tegen zijn (disclaimer: de kans is groot dat de zon schijnt OP ELKE FOTO. Enfin, dat zou toch moeten. Want hoewel het daar nooit regent, lapten ze het ons vorige keer toch met een heel weekend gietende regen. Al die Californians met een tuintje in de zevende hemel, maar wij Belgskes hadden het toch maar weer vlaggen).

En boeven wezen gewaarschuwd: mijn schoonouders komen in ons huis wonen, mijn honden zijn dol op boevenvlees en we hebben nog steeds een loeihard alarm!


2. Op 18 november kom ik met mijn kop en mijn huis op tv in 'Baksteen in de maag'. Ik ga daar na vandaag geen reclame meer voor maken, want als ik die uitzending heb gezien, ga ik daar misschien dik spijt van hebben. En zeker nadat "de Roel" me een "vuile mie" heeft genoemd.

3. We zijn ook nog bezig met onze winkel Bazaar. Die begint ondertussen goed gevuld te raken, dus dat is ook allemaal heel spannend. Begin december zou hij moeten openen. Nadelen zijn dan wel dat mijn man wel eens durft verkondigen: "We moeten vanavond eens online naar mooie rekken zoeken", waarop ik met mijn ogen rol en hij zegt "Ge moet niet mee zoeken hoor, gewoon meekijken is ook goed".

4. En dan heb ik nog een vraag. Willen jullie meer (persoonlijke) interieurblogposts of hebben jullie het nu wel gezien ondertussen? Want onlangs liet iemand me weten dat mijn berging wel een blogpostje waard is, dus dat zette me aan het denken. Ik denk nogal rap: "Allez, ze gaan denken dat ik mezelf een interieurspecialist waan, dus blog maar niet", maar misschien zit dat ook maar gewoon in mijn koppeke. Dus ik ben wel eens benieuwd of daar inderdaad interesse voor is.

_______________________________

* Hier stond een disclaimer, omdat ik al kritiek heb moeten slikken over het feit dat we wel eens alleen op reis gaan, zonder kinderen. Maar ik gooi 'm eraf, want ik moet mij helemaal niet verantwoorden. Mijn man en ik verdienen wat us-time, zodat we de rest van het jaar betere ouders kunnen zijn. Nem, lange neus!