Ottolenghi

Als ik niet al getrouwd was, dan trouwde ik met Yotam Ottolenghi. Ik ben niet gelovig, maar dit is mijn God. Met een hele grote G. Sinds ik uit zijn boeken kook, sla ik geen enkel ander kookboek meer open.

Mijn favoriet van zijn ondertussen vier succesvolle boeken is Plenty, vol met vegetarische gerechten. Want als het echt niet moet, heb ik liever geen dood beest op mijn bord. En dit boek maakt het heel gemakkelijk om lekker eten zonder vlees op tafel te toveren. Sinds vorige week ligt ook Plenty More in de boekenwinkel, voor nog meer vegetarisch kookplezier.

De combinaties waaraan deze man zich waagt, zijn onvoorstelbaar. En toch ligt er elke keer pure magie op je bord.

Neem nu dit gerecht: krielaardappeltjes met pesto, munt, erwten en kwarteleitjes. Daar krijg je echt geen genoeg van. Zie dat eens blinken!

  

Een andere topper is de bloemkoolbeignet. In combinatie met het yoghurtsausje uit hetzelfde recept is dit genieten tot de laatste hap! Je bakt ze als hamburgers en steekt ze gewoon tussen een pitabroodje. Weet wel dat kinderen dat snel door hebben, dat je groenten tussen hun lekker broodje hebt gemoffeld.

Pittabroodje met bloemkoolbeignets en een fris yoghurt-limoensausje

Ricottabeignets met salieboter. En waarom heb ik steeds het 
gevoel dat deze foto op zijn kop staat?

De bewuste bloemkoolbeignets met een slaatje van asperges, Manouri, gegrilde courgette, gekonfijte kerstomaatjes en rucola. Waarop iedereen zegt: "Eikes, bloemkool!" en dan toch stomverbaasd zijn buikje rond eet.

De overvolle groentetaart

Work in progress: de Overvolle Groentetaart, overvol met gegrilde paprika, aubergine, courgette, feta, ricotta en verse tijm. Overvol en overlekker. Een gerecht dat hier regelmatig op tafel wordt gezet.

Zandkoekjes met kardemom en een pistachekorst.

Wijn - om tijdens het eten iets te lezen te hebben

Soep van spinazie en waterkers, met kruidige ovengroenten in.

Ordinaire spaghetti voor moeilijke kinderen

Een origineel nagerecht: watermeloen, feta, rode ui, basilicum, olijfolie en lekker veel peper.

En het straffe is dat die gerechten altijd lukken. Nooit stellen ze teleur.

Ik at in juni in zijn restaurant in Londen, en binnenkort krijg ik die eer nog eens. Goedkoop is het niet, maar wel meer dan de moeite waard.

Ottolenghi for president!

Vive la rentrée!

... gelijk de Fransen dat zo mooi zeggen.

En een feest dat dat was! Na 2 maanden lang evenveel kinderen in mijn kielzog te hebben gesleept, was ik maar wat blij ze vanmorgen aan de juf te kunnen overhandigen. Om dan zodra ik thuiskwam te beginnen aftellen naar die laatste schoolbel. Moeders, ze zitten toch raar in mekaar!

Voor hun schooluitzet had ik deze vakantie weer grootse plannen. Maar uiteindelijk is de slotsom één turnzak en twee snel in elkaar gestoken pennenzakjes. Volgend jaar beter.

De pennenzakjes maakte ik volgens de handleiding van Oon, met toile cirée van Petit Pan.

De turnzak maakte ik uit de katoenen versie met hetzelfde motief, gecombineerd met een sterrenstofje van het Stoffenspektakel, en ik flockte er 's zoons naam op. Ik schat de kans dat hij voor één keer eens met zijn eigen turnzak naar huis komt hiermee iets groter in. Maar garanties kan hij niet geven.

De dochter krijgt er ook nog zo eentje, zij het na de deadline van 1 september.

Ik ging uit dezelfde toile cirée ook nog zwemzakjes maken, maar dat was buiten de Shoe Discount gerekend. Ik trok er met mijn kinders naartoe om turnpantoffeltjes te kopen, en toen viel het oog van de zoon op deze zwemzak.

Ja lap, 't is begonnen. Ik heb niets meer in de pap te brokken. Want kinderen willen op een bepaald moment gewoon cool zijn. En met zo'n zwemzak uit toile cirée van Petit Pan scoor je hoogstens bij de juffen. Dus ging moeder door de knieën.

En daar stond ze dan, mijn 6-jarige ... Kleutertje af. Zo klein op zo'n grote speelplaats.

Gelukkig was er haar grote broer om zo af en toe haar handje vast te houden en haar te beschermen tegen al dat grote-kindergeweld.

Na school zakte ze uitgeput neer voor de televisie. Dat mocht nu wel, want ze had 'ik' en 'rik' geleerd en dat is toch niet niks.

Ze worden zo snel groot, meneer ...

Het Rosanne-topje en een hond

Als June poseert, dan is het onder HAAR voorwaarden. Dus kreeg ze haar zin. En deze foto's vallen nog mee, want bij de meeste poses moest ik steeds "Ik zie je onderbroek!" roepen.

Ze trekt hier gekke bekken in het Rosanne-topje uit de zomereditie van (u raadt het al) La Maison Victor.

Ik haakte het met Catania Grande.

Hierboven poseert ze met gloednieuw hondje Babette. Ik profiteer er meteen even van om reclame te maken voor Galgo Aid Europe, een organisatie die sukkelaartjes (vooral afgedankte windhonden) overvliegt uit Spanje om ze een welverdiend nieuw leven te geven. Babette (nu 5 maanden oud) werd uit een vuilnisbak gevist in een zigeunerbuurt. Je kunt dus wel zeggen dat ze na haar adoptie met haar puppygat in de boter is gevallen.

Het puppygat

 

Het stofje van het rokje komt van MonDepot en is van Anne Kurris (helaas uitverkocht). Ik maakte een heel eenvoudig, patroonloos rimpelrokje uit de hele breedte. Want ik ben nog steeds heel erg lui.

Uit de oude doos

Sinds ik in 2002 met naaien begon, heb ik al mijn naaisels op Flickr gegooid. Maar toen had ik nog geen blog. Dus nu zou ik het mij willen permitteren om die toch nog op de blog te zetten. Om hem compleet te maken, en omdat ik er toch wel een beetje trots op ben. Trouwens, 't is komkommertijd. En als de televisie dan oude dingen uit de doos mag halen, dan mag ik dat ook.

Het begon allemaal met de Jacob van Mamasha. 't Is toen dat het bobijntje aan het rollen ging en ik niet meer te stuiten was. Ik maakte er ook een heleboel tricootjes bij. Mijn kleuters begonnen op te vallen op de speelplaats.

Er zouden nog een hoop Jacobjes (en T-shirtjes) volgen. Hieronder een kleine greep uit de collectie.

Stretchgabardine

June: gele gabardine - Elliot: een retrostofje van In den Beer

Een canvasachtig stofje van Echino

'Gewoon' jeans

Van alle Jacobjes die ondertussen te klein zijn, maakte ik shortjes. Dubbel profijt.

Ik maakte ook de Charlie van Mamasha, een patroon dat ik had gewonnen dankzij mijn Jacob-ijver. Ik maakte onderstaand exemplaar met een stofje van 3 euro/meter van het Stoffenspektakel.

Ik was ondertussen toe aan nieuwe uitdagingen. Bovendien werkten de opeenvolgende kniegaten in de Jacobjes niet echt bevorderend. Ik zette de knietjes dus buitenspel en maakte deze jurkjes.

Het model hierboven is de stoere kleuterjurk, een patroon dat Leven met Liv voor Van Katoen maakte. Ik gebruikte het stofje Retro Rocket Rascals van Michael Miller, een van mijn grote favorieten. De zoon kreeg trouwens een hemdje in dezelfde stof. Het kleine restje dat daarvan overschiet, koester ik nog steeds.

En toen ontdekte ik Homemade Mini Couture en maakte ik deze Mambo, met een goedkoop blauw stofje van Ikea en fluoroze paspel uit de Veritas.

Voor June maakte ik ook deze Burda 9551, met de roze Wasabi van Petit Pan en een restje fluoroze paspel.

Kijk eens wat een lange manen mijn June toen had ...

Met Stof voor durf-het-zelvers bij de hand maakte ik ook deze jurkjes.

Een A-lijnjurkje uit Park Landscape van Michael Miller ...

Een stofje dat ik trouwens zo geweldig vond dat ik er wat van bijbestelde om er een rok voor mezelf uit te maken.

... en hetzelfde bovenstuk, maar met een gerimpelde, patroonloze rok:

Toen poseerde mijn dochter trouwens nog graag.

Hieronder heeft ze er flink de pest in. Ze doet dat in deze Tinny van StraightGrain, ook nog 'per ongeluk' uit hetzelfde stofje gemaakt.

Ziezo, nu staan al mijn kinders op de blog. Voortaan kijk ik alleen nog maar vooruit, het einde van mijn komkommertijd tegemoet!

Gig-jurk van La Maison Victor

Deze jurkjes maakte ik een tijdje geleden al, maar de 'fotoshoot' liet wat op zich wachten. Lui zijn en van die dinges, u weet nog wel.

Dit is de Gig van La Maison Victor. De eerste maakte ik een paar maanden geleden uit katoen. Niet zo'n slimme keuze was dat. Katoen is veel te stijf voor dit model. Ik draag het jurkje wel af en toe, in de hoop dat het wat soepeler wordt, maar mijn favoriet is het zeker niet.

Een paar weken geleden probeerde ik het nog eens, maar deze keer met de juiste stof. Deze crêpe van Fragile vond ik bij MonDepot. Hij valt precies zoals hij moet vallen voor dit model, maar het productieproces verliep met dit dunne stofje veel moeizamer dan met het katoentje.

Deze keer maakte ik ook het riempje. Bij het katoentje was dat niet gelukt omdat ik te weinig stof overhad.

Gig - La Maison Victor - Photo credits: mijn zoon

Kiminojurk van 1 uur

De zomervakantie maakt me lui. Misschien is het de regen, of de hitte ... Maar het slaat toe zodra de laatste schoolbel heeft geluid.

Uitdagende naaiprojecten verschuiven dus naar september, wanneer iedereen er weer met vernieuwde krachten invliegt en de kleerkasten om nieuwe kleertjes smeken.

Bij Pattern Runway kocht ik dit patroon voor een kimonojurk. Het is eigenlijk de bedoeling dat je die uit een soepel vallend katoentje, een zijdeachtige stof of crêpe maakt, maar ik wou een versie in tricot. En ik ben lui nu. Dus liet ik bijna alle stappen uit de werkbeschrijving weg. Geen split met knoopsluiting achteraan, geen belegdelen, geen plakvlies. Kortom, geen gedoe.

Dit jurkje was geknipt en genaaid in welgeteld 1 uur. Alstemblieft.

Voor deze exemplaren liet ik zelfs de afwerking van de randen achterwege. Tricot rafelt toch niet. En tenzij je overlockgaren in dezelfde kleur als de stof gebruikt, is die overlocknaad veel te zichtbaar. Ik zoomde de randen wel om met een tweelingnaald, wat een heel mooie afwerking geeft.

Het tricot komt trouwens van MonDepot en is van Fragile. Heerlijke stofjes. Heerlijk kleedje. Hier kan ik de hele zomer mee weg. Om lekker lui te doen.

June en de flamingo's - the sequel

Naar dit stofje van Timeless Treasures heb ik toch wat moeten zoeken, want het is nogal populair en dus snel uitverkocht. Maar voilà, de buit was dan toch binnen en ondertussen hangt het aan mijn dochter.

Haar mama trouwt morgen, en hoewel die nog absoluut geen idee heeft wat ze moet aantrekken (is stijlvol zwart voor een bruid echt niet oké??) voor een overigens heel casual dagje trouwen, zal June er morgen tenminste netjes en feestelijk bij lopen.

Het bovenstuk is dat van de basisjurk uit Stof voor durf-het-zelvers. Ik nam de hele stofbreedte en rimpelde die tot een rokdeel. Simple comme bonjour!

     

 Ik werkte de onderkant af met zigzaglint van Veritas.

Het bovenpand kreeg een blinde rits en een lichtblauwe voering met witte stipjes.

Bovenstuk uit Stof voor durf-het-zelvers - gerimpeld rokdeel