Jackie June

Net voor mijn Brothertjes voor een onderhoud binnengingen, perste ik er nog een jasje uit. Het werd de Jackie van Ienemiene. Ook de stof bestelde ik bij haar. Ik koos zachte, oudroze gabardine, maar had al snel spijt van mijn keuze. Mijn dochter is nogal een tomboy en het jasje zal niet lang roze zijn, vrees ik ... Maar ze staat er prachtig mee, dus dat maakt weer veel goed.

Ik werkte tussennaden, kraagje, rugstuk en mouwtjes af met goudkleurige paspel, die ik zelf maakte met goudkleurige biais van Veritas.

Het is niet meteen het gemakkelijkste projectje, maar alles wordt heel duidelijk uitgelegd aan de hand van veel foto's. De details en de sierlijke afwerkingsmogelijkheden leveren een heel leuk resultaat op:

Ienemiene bedacht dit leuke detail: strikken aan de mouwen. Ik werkte ook die af met goudkleurige paspel.

De knoopjes komen van Veritas. Ik naaide ze vast met goudkleurige stikzijde.

Een Carpenter voor mijn Painter

Elliot gaat op woensdagnamiddag naar de tekenschool. Netjes. En komt onder de verf weer thuis. Hij heeft een schortje, daar niet van. Maar zo'n schortje aantrekken kost moeite, en daar houdt de zoon niet zo van. Bovendien ligt de zoon niet wakker van een vlekje meer of minder.

Dus stak mama de handen maar weer eens uit de mouwen. Missie: de Carpenter van - u raadt het al - Homemade Mini Couture. Want ik vind dat boek echt niet tof, dat had u al door.

Ik timmerde dus deze overall in elkaar.

Mijn kleine kunstenaar draagt hem met stijl, compleet met penseel "achter" de oren. De broek liet ik wat langer, want deze overall mag best een paar jaartjes meegaan (ik kan soms zo heerlijk naïef zijn).

Voor deze overall gebruikte ik jeans, een restje stof uit de Veritas, oranje en blauwe paspel en een oranje rits, ook allemaal uit de Veritas.

En raad eens? Er zat geen spatje "vieze geit" op toen hij die woensdag van de tekenles kwam!

Luna en de flamingo's

Neen, dit is niet de titel van een nieuw, spannend boek, maar een omschrijving van mijn nieuwste naaisel. Ik gebruikte dit stofje van Timeless Treasures om de Luna-jurk van Zelfgemaakte Kleertjes te maken.

Een foto zonder model in, want ze is het nog altijd een beetje beu.

De jurk werd afgewerkt met roze voeringstof, roze zigzagband van Veritas en roze kam snaps.

Dit is de eerste jurk uit een geplande reeks zomerjurkjes, maar ik durf er niet goed mee verder te gaan ... Aan het begin van de winter ben ik ook glek zot beginnen breien aan een hele collectie sjaals en mutsen, en zie wat dat ons heeft opgeleverd: geen winter. Wat als ik nu een hele reeks zomerjurkjes maak??

Boodschap

Boodschap aan Griet op de Beeck: schrijf alsjeblieft snel weer een boek. Of honderd.

Kinderfeestjes en luie mama's

Ik maak er twee keer per jaar een erezaak van om zelf een verjaardagstaart voor de kinderen te maken. Van peperkoekenhuisjes tot complete treintjes, ik bokste het allemaal liefdevol in elkaar!

Maar dit jaar had ik geen zin in veel gedoe. Ik denk dat het sleep-oververjaardagsfeestje van Elliot deze zomer nog te veel op mijn maag lag.

Dus een tip voor net zo luie mama's als ik: deze autootjes, gemaakt van minirepen Bounty, Mars, Snickers en/of Milky Way, wieltjes van m&m's en beertjes (uit den Aldi) die je heel kundig (of heelkundig) van hun beentjes ontdoet. En dat alles goed vastzetten met suikerglazuur.

Met dank aan Pinterest.

Met mijn laatste krachten maakte ik nog een autobaan van grijs kartonpapier.

En dat levert dan dit op:

 

Een halfuurtje werk en een even stralend verjaardagssnoetje als anders! Met of zonder tanden.

Weet wel dat de kans groot is dat al die repen blijven liggen, en dat enkel de wieltjes en beertjes worden opgesmikkeld. Vijf- en zesjarigen zijn blijkbaar niet zo dol op Snickers en consoorten. Dat was bij mij althans het geval. Gelukkig heeft grote broer die nadien ook weggewerkt.

Waar ik dan wel weer moeite in had gestoken, was het kaartje, waar ik elke keer als het zie weer vrolijk van word:

Spaghetti met groene saus

... of met troene saus, zoals June dit noemde toen de g nog niet in haar letterkast stond.

Het is het favoriete gerechtje van mijn kinderen, en ook ik zou mijn spaghetti met groene saus niet meer kunnen missen. Want dit is niet alleen heel erg lekker, maar ook nog snel klaar. En de ingrediënten die je ervoor nodig hebt, kun je altijd in huis hebben. Zo kan ik op drukke of inspiratieloze dagen altijd iets lekkers uit mijn mouw schudden!

Wat heb je nodig?

- Een pak of zak gehakte en diepgevroren spinazie van ca. 450 g
- Een pakje pasta (in ons geval spaghetti)
- Een doosje Alpro Soya Cuisine room (of echte room, maar kom dan niet klagen als de  weegschaal tilt slaat)
- Een pakje gerookte spekblokjes
- Een zakje gemalen gruyère
- Olijfolie
- Eén of twee teentjes knoflook (die look is heel belangrijk!)
- Peper, zout en nootmuskaat

Wat doe je ermee?

- Bak de spekblokjes in wat olijfolie goudgeel, samen met de fijngehakte look.
- Doe er de spinazie bij en overgiet met de Alpro room.
- Kruid met peper, zout en naar smaak met nootmuskaat.
- Doe het deksel erop, zet het vuur lager en laat de spinazie "smelten".
- Kook ondertussen de pasta beetgaar.
- Giet de pasta af, schep er wat saus over en bestrooi rijkelijk met gruyère.

Smakelijk!!

Giecheljurk

En we haalden nog maar eens een patroon uit mijn toch wel favoriete naaiboek boven: Homemade Mini Couture! Het werd de Giggle, met extra motivatie want het is eens een jurkje zonder rits, en dat kan ik wel eens appreciëren. Op knoopsgaten maken en knopen aannaaien heb ik het eigenlijk nog minder begrepen (wie wel??), maar daar heb je dan gelukkig weer die heerlijke kamsnaps voor!

Ik gebruikte een stofje dat ik bewaarde voor "iets speciaals", en dit jurkje mocht de eer opstrijken. Eigenlijk ook omdat je het met zoveel kleurtjes van truitjes en kousen kunt combineren, en dat is in de winter wel heel handig.

Je ziet aan dat snoetje ook dat ik ben gezegend met een dochter die niet in het minst in de naaisels van haar moeder is geïnteresseerd. Als ik - tataaaaaaaaaaaam - weer eens een jurkje of rokje uit mijn naaimachine tover en dat glimmend van trots voor haar neus houd, mag ik telkens weer rekenen op een pruillip omdat ze weet dat ze weer moet passen en poseren. Het arme kind ook ... Heb het maar eens voor, een moeder die je kleerkast vol hangt!